Feeds:
ಲೇಖನಗಳು
ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

Archive for the ‘ಮಕ್ಕಳ ನಾಟಕ’ Category

ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬವನ್ನು  ಪಟಾಕಿ ಹಚ್ಚಿ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಆಚರಿಸಲು ವನಿತ ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದಳು. ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ ನವ್ಯಳ ಬಳಿ ಹೇಳಲು ತುದಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನವ್ಯಳನ್ನು ಕಂಡು ಖುಷಿಯಾಗಿ ಮಾತಿಗೆ ನಿಂತಳು.
ವನಿತ: ನವ್ಯ, ನಿನ್ನೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಪಟಾಕಿ ತಂದಿದ್ದಾರೆ ಗೊತ್ತ? ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಟಾಕಿ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನವ್ಯ:  ಹೌದಾ! ಆಟಂಬಾಂಬ್ ಮತ್ತಿತರ ಜೋರಾದ ಸದ್ದಿನ ಪಟಾಕಿ ತಂದಿದ್ದಾರ?
ವನಿತ:  ಹೌದು. ಹೊಸ ಹೊಸ ನಮೂನೆಯ ಪಟಾಕಿ ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ತುಂಬ ಇದೆ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಗೂ ಪಟಾಕಿ ತಂದಾಯಿತೆ?
ನವ್ಯ: ಇನ್ನೂ ತಂದಿಲ್ಲ. ದೀಪಾವಳಿಗೆ ೨ ದಿನ ಇದೆಯಲ್ಲ. ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು ಪಟಾಕಿ ತರಲು. ನೀವು ಎಷ್ಟು ರೂಪಾಯಿಯ ಪಟಾಕಿ ತಂದಿರುವುದು?
ವನಿತ:  ರೂ. ೧೦೦೦/-ದಷ್ಟು ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವಿಷ್ಟನ್ನು ಹೊಟ್ಟಿಸಿ ಆದಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ತರೋಣ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ ಅಪ್ಪ.
ನವ್ಯ: ಅಷ್ಟೊಂದಾ? ಹಣ ಸುಮ್ಮನೆ ದಂಡವಲ್ಲವೆ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಹಣದ್ದು ತರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅಣ್ಣ ಕಳೆದ ವರ್ಷದಿಂದ ಪಟಾಕಿ ಹಚ್ಚೋದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
ವನಿತ: ಏಕಂತೆ?
ನವ್ಯ: ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ೪-೫ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಪಟಾಕಿ ಹಚ್ಚುವುದು ಬೇಡ. ಆ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ ತೆಗೆಯೋಣ. ಆಮೇಲೆ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ಬಡವರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡೋಣ. ಶಿವಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಪಟಾಕಿ ತಯಾರಿಸಲು ೧೪ ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಪಟಾಕಿ ಸ್ಪೋಟನೆಯಿಂದಲೊ ಅಥವ ಇನ್ನಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ ಎಷ್ಟೋ ಮಕ್ಕಳು ಸಾವುನೋವಿಗೀಡಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಪಟಾಕಿ ಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಅಂಥ ಒಂದು ಮಗುವನ್ನು ಉಳಿಸಿದ ಪುಣ್ಯ ನಮ್ಮದಾಗಬಹುದು. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮಪ್ಪ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ನಮ್ಮಣ್ಣನಿಗೆ ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು.
ವನಿತ: ನೀನೇನು ಮಾಡುತ್ತೀಯಾ? ನಿನಗೆ ಪಟಾಕಿ ತೆಗೆದುಕೊಡುತ್ತಾರ?
ನವ್ಯ: ಅದೇ ನನಗೆ ಯೋಚನೆಯಾಗಿದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಪಟಾಕಿ ಬೇಕು ಎಂದನಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಪಟಾಕಿ ಬೇಡವೇ ಬೇಡ, ಅಪ್ಪ ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹಚ್ಚುವಾಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, `ಎಷ್ಟು ರೂಪಾಯಿ ಪಟಾಕಿ ತಂದಿದ್ದೀಯಾ?’ ಎಂದು. ಹಾಗೆ ಅವರು ಕೇಳುವಾಗ ಪಟಾಕಿ ತಂದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲು ನನಗೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ವನಿತ: ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ತರದಿದ್ದರೆ ನೀನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಬಿಡು. ನಾವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪಟಾಕಿ ಸುಡುವ. ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ.

(ಹೆಚ್ಚು…)

Read Full Post »