Feeds:
ಲೇಖನಗಳು
ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

Archive for the ‘ಮಕ್ಕಳ ಕಥೆ (ಪತ್ರಿಕಾ ಪ್ರಕಟಣೆ)’ Category

ಚಕ್ಕುಲಿ, ಕೋಡುಬಳೆ, ಹಿಟ್ಟಿನುಂಡೆ ಎಲ್ಲಾ ತಯಾರಿಸಿ ಕಟ್ಟಿ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಟ್ಟಳು ಸೀತಜ್ಜಿ. ತೋಟದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮಗ, ‘ಏನಮ್ಮ, ಭಾರೀ ಸಡಗರದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಿಯಲ್ಲ ಏನು ವಿಶೇಷ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದ.
“ರಾಮು, ನಾಳೆ ರಾಧೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಾಲೆಗೆ ರಜ ಇದೆಯಂತೆ. ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಬಂದುಹೋಗು ಎಂದು ರಾಧೆ ನಿನ್ನೆ ದೂರವಾಣಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದಳು. ನಿನಗೆ ಹೇಳುವುದೇ ಮರೆತೆ ನೋಡು. ನನ್ನನ್ನು ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಬಸ್ ಹತ್ತಿಸಿಬಿಡು’’
“ಸರಿಯಮ್ಮ, ಯಾವಾಗ ವಾಪಾಸು ಬರುತ್ತೀಯ?’’
“ಈಸಲ ಒಂದು ವಾರವಾದರೂ ಇರಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಗೂ ರಜವಿದೆಯಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳಬೇಕು. ತಲೆಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಕಾಣದೆ ಯಾವ ಕಾಲವಾಯಿತೋ ಏನೋ? ತಲೆಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಎಣ್ಣೆತಟ್ಟಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು’’
“ಎಣ್ಣೆ ನೀರು ಹಾಕಲು ಅವರು ಒಪ್ಪಬೇಕಲ್ಲ. ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೆಲ್ಲ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟು ದಿನ ಇರಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೋ ಅಷ್ಟು ದಿನ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಇದ್ದು ಬಾ. ಇಲ್ಲಿಯ ಚಿಂತೆ ಬೇಡ’’ ಎಂದ ಮಗ ರಾಮು.
“ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಜಾಣರು. ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಜ್ಜಿ ಅಜ್ಜಿ ಎನ್ನುತ್ತ ನನ್ನ ಹಿಂದೆಯೇ ಸುತ್ತುತ್ತಾರೆ’’
“ಸರಿಯಮ್ಮ. ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಕೇಳಲಿ ಸಂತೋಷ’’ ನಗುತ್ತ ನುಡಿದ ರಾಮು.
ಮಾರನೇದಿನ ಸೀತಜ್ಜಿ ಖುಷಿಯಿಂದಲೇ ಮಗಳಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಸಲುವಾಗಿ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದಳು. ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೀತಜ್ಜಿ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತ ಹೆಂಗಸು ಕಮಲಜ್ಜಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಮಗಳ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದಳು. ಕಮಲಜ್ಜಿ ಸೀತಜ್ಜಿ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಹರಟಿದರು. ಪರಸ್ಪರ ಮಾತುಕತೆಯಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣದ ಆಯಾಸವೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಸೀತಜ್ಜಿಯನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಅಳಿಯ ಗೋಪಾಲ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ. ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಸೀತಜ್ಜಿಯನ್ನು ಮಗಳು ರಾಧೆ ಆದರದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಕಾಫಿ ತಿಂಡಿ ಕೊಟ್ಟು ಸತ್ಕರಿಸಿದಳು. ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಕಾಫಿ ಕುಡಿದು ಸುಧಾರಿಸಿದ ಸೀತಜ್ಜಿ ಮನೆ ನಿಶ್ಶಬ್ಧವಾಗಿರುವುದು ಕಂಡು, “ರಾಧಾ, ಮಕ್ಕಳು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೆ? ಕಾಣುತ್ತ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ? ನಾನು ಬಂದು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾಯಿತು’’ ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು. ಅವರು ಮಹಡಿಮೇಲೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಮೂರು ಹೊತ್ತು ಮೊಬೈಲು ಹಿಡಿದು ಅದೇನೋ ಆಟವಾಡುತ್ತ ಕೂರುತ್ತಾರೆ. ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಕೇಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ’’ ಎಂದಳು ಮಗಳು.
ಅಜ್ಜಿ ಬಂದದ್ದು ತಿಳಿದರೂ ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯದ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ನಡವಳಿಕೆ ಕಂಡು ಸೀತಜ್ಜಿಗೆ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಅವಕ್ಕೇನು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಎಳೆನಿಂಬೇಕಾಯಿಗಳು ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಿಸಿಕೊಂಡು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಕ್ಕುಲಿ ಕೋಡುಬಳೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮಹಡಿ ಹತ್ತಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಕಂಡ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಕೂತಲ್ಲಿಂದಲೇ, “ಓ ಅಜ್ಜಿ, ಯಾವಾಗ ಬಂದೆ’’ ಎಂದು ಮೊಬೈಲಲ್ಲೇ ದೃಷ್ಟಿನೆಟ್ಟು ಕೇಳಿದರು.
“ಈಗಷ್ಟೇ ಬಂದೆ ಮಕ್ಕಳಾ. ನೋಡಿ ನಿಮಗಾಗಿ ಚಕ್ಕುಲಿ ಕೋಡುಬಳೆ ತಂದಿದ್ದೇನೆ. ತಿಂದು ಹೇಗಿದೆ ಹೇಳಿ’’ ಎಂದು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಸೀತಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದಳು.
“ಅವೆಲ್ಲ ಬೇಡ, ನಾವು ಈಗಷ್ಟೇ ಪಿಜ್ಜಾ ತಿಂದಿದ್ದೇವೆ. ಹಸಿವಿಲ್ಲ’’ ಎಂದು ರಾಹುಲ್, ರಮ್ಯಾ ಇಬ್ಬರೂ ಹೇಳಿದರು. ಸೀತಜ್ಜಿಯೂ ಒತ್ತಾಯಿಸದೆ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು ಬಂದವರೇ ರಾಧೆಯನ್ನು ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಏನಮ್ಮ ರಾಧಾ, ನೀನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊರಗಿನ ತಿಂಡಿ ಅದೇನೋ ಪಿಜ್ಜಾ ಅಂತೆ ಹಾಳುಮೂಳು ಕೊಡುತ್ತೀಯಲ್ಲ? ನಾನು ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲವೇ ನೀನು?’’
“ಅಮ್ಮಾ, ಅವಕ್ಕೆ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ. ತರದೆ ಇದ್ರೆ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಅವರಪ್ಪ ತಂದುಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನೇನು ಮಾಡಲಮ್ಮ’’ ಎಂದಳು ರಾಧೆ ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿಂದ.
ಸೀತಜ್ಜಿ ಆದಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ಆಯಾಸದಿಂದಲೋ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ನೋಡಿ ಬೇಸರಗೊಂಡೋ ಬೇಗ ಮಲಗಿದಳು. ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದರು.
“ಹೋಗಜ್ಜಿ ನೀನು. ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ. ನಾವಿನ್ನೂ ಮಲಗಬೇಕು. ಶಾಲೆಗೆ ರಜಾ ಇದೆ’’ ಎಂದು ಮುಸುಕು ಬೀರಿ ಮಲಗಿದರು.
“ಪುಟಾಣಿಗಳಿರಾ, ನನ್ನ ಚಿನ್ನಗಳಿರಾ ಎದ್ದೇಳಿ, ತಲೆಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿ ತಟ್ಟುತ್ತೇನೆ. ಎಣ್ಣೆ ಕಾಣದೆ ಕೂದಲೆಲ್ಲೆ ಒಣಗಿ ಬೈಹುಲ್ಲಿನಂತಾಗಿದೆ. ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಬಿಟ್ಟು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಏಳ್ರಪ್ಪ ಜಾಣರಲ್ವಾ ನೀವು’’ ಎಂದು ಅನುನಯದಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು.
ಅಜ್ಜಿಯ ನಯವಾದ ಮಾತಿಗೆ ಕ್ಯಾರೇ ಅನ್ನದ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೋ ಮಿಸುಕಾಡಲಿಲ್ಲ. ಮುಸುಕುಹಾಕಿದವರು ತೆಗೆಯಲೂ ಇಲ್ಲ. ಅದೇನು ಕಲೀತಾವೋ ಮಕ್ಕಳು. ದೊಡ್ಡವರಾದಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದೂ ಕೇಳಲ್ಲ ಎಂದು ಸೀತಜ್ಜಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಎಣ್ಣೆನೀರು ಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಕೈಬಿಡಬೇಕಾಯಿತು.
ಸೀತಜ್ಜಿ ರಾತ್ರಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಮಲಗಲು ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದಳು. “ರಾಹುಲ್, ರಮ್ಯಾ, ನಿಮಗೆ ಇವತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಾನೂ ಕೂಡ ಇಲ್ಲೇ ನಿಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಮಲಗುತ್ತೇನೆ’’
“ಅಯ್ಯೋ, ಅಜ್ಜಿ, ನೀನು ಕೆಳಗೇ ಮಲಗು. ನಿನ್ನ ಓಬೀರಾಯನ ಅಡುಗೂಲಜ್ಜಿ ಕಥೆ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು? ನಮಗೆ ಅದೆಲ್ಲ ಬೇಡ’’ ಎಂದ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಮೊಬೈಲು ಹಿಡಿದು ಆಡುವತ್ತ ಗಮನಕೊಟ್ಟಾಗ ಸೀತಜ್ಜಿಗೆ ಆದ ಬೇಸರ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ.
ಮಾತಾಡದೆ ಕೆಳಗೆ ಬಂದು ಮಲಗಿದ ಸೀತಜ್ಜಿ, ಮಾರನೇ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದವರೇ, “ರಾಧಾ, ನನ್ನನು ಬೆಳಗ್ಗೆಯೇ ಬಸ್ ಹತ್ತಿಸಲು ಗೋಪಾಲನಿಗೆ ಹೇಳಮ್ಮ’’ ಎಂದರು.
“ಅದೇನು ಅವಸರ ನಿನಗೆ. ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಇರು’’ ಎಂದ ಮಗಳಿಗೆ, “ಅಲ್ಲಿ ರಾಮು ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಪಾಪ ಅವನಿಗೆ ನಾನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕಷ್ಟ’’ ಎಂದು ನುಡಿದಳು.

೧೪-೮-೨೦೧೬ರ ಹೊಸದಿಗಂತ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ

Advertisements

Read Full Post »