Feeds:
ಲೇಖನಗಳು
ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

Archive for the ‘ಚಾರಣ’ Category

ಕಂಡೆನಾ ಭೀಮನಕಿಂಡಿಯಾ

ಪಾಂಡವರು ೧೨ ವರ್ಷ ವನವಾಸದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗದ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲವೇನೋ? ಅದೆಷ್ಟು ಊರು ನೋಡಿರಬಹುದು ಅವರು. ಇರಲಿ. ಮಂಡ್ಯಜಿಲ್ಲೆಯ ಮಳವಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಕಂಚನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೂ ಪಾಂಡವರು ಇದ್ದರಂತೆ. ಅದುವೇ ಭೀಮನಕಿಂಡಿ. ಅದೊಂದು ಬೆಟ್ಟ. ಆ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ನಾವು ನೋಡದೆ ಇದ್ದರೆ ಹೇಗೆ? ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ೫೦ ಮಂದಿ ಒಂದು ಖಾಸಗೀ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ೧೩-೯-೨೦೧೫ರಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬.೩೦ ಗಂಟೆಗೆ ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ಹೊರಟೆವು. ದಾರಿಮಧ್ಯೆ ಬಸ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ಕೇಸರೀಭಾತ್, ಚಹಾ ಸೇವನೆಯಾಯಿತು.

tindi

ಮೈಸೂರು-ಬನ್ನೂರು- ಮಳವಳ್ಳಿ- ಹಲಗೂರು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಸಾಗಿ ಕಂಚನಹಳ್ಳಿ ಎಂಬ ಫಲಕವಿರುವಲ್ಲಿ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದಾಗ ಊರಿನ ಗೌಡರ ಮನೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಪರಿಚಯ ಹೊರಹಾಕಿದೆವು.

gaudara mane
ಬೆಳಗ್ಗೆ ೧೦.೩೦ಗೆ ಬೆಟ್ಟದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಯಲನುವಾದೆವು. ಊರೊಳಗೆ ತೆಂಗಿನತೋಟ, ಹಿಪ್ಪುನೇರಳೆ, ರಾಗಿ, ಇತ್ಯಾದಿ ಧವಸ ಧಾನ್ಯ ಬೆಳೆಯುವ ಗದ್ದೆಯ ನಡುವೆ ಸುಮಾರು ೨ಕಿಮೀ ದೂರ ಸಾಗಿದಾಗ ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡಕ್ಕೆ ತಲಪುತ್ತೇವೆ.

gadde badi

DSCN5380

betta

ಅಲ್ಲಿಂದ ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಬೇಕು ಎಂಬುದು ಸ್ಥಳೀಯರ ನಂಬಿಕೆ. ನಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿ ಗಣೇಶ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಚಪ್ಪಲಿ ಶೂ ಅಲ್ಲಿ ಬಿಡಲು ಮನವಿ ಮಾಡಿದ. ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕಿ ನಡೆದರೆ ಜೇನ್ನೊಣ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದ. ಆದರೆ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ನಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ (ಕೆಲವರಿಗೆ ಮನೆಯೊಳಗೂ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ!) ಕಲ್ಲುಮುಳ್ಳು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ಕೆಲವರು ಶೂ, ಚಪ್ಪಲಿ ಬಿಟ್ಟು ನಡೆದರು. ನಾವು ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಬೆಲೆಕೊಡದೆ ಮುಂದುವರಿದೆವು. ಮೊನ್ನೆ ಟಿ.ವಿ. ೯ನವರು ಶೂ ಹಾಕಿ ಹತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಜೇನ್ನೊಣ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಅವರೆಲ್ಲ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತದೆಯೇ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು ಎಂಬ ಕಥೆ ಹೇಳಿದ. ಆಗ ನಮ್ಮವರೊಬ್ಬರು, ‘ಅದು ಹಬ್ಬದ ದಿನ, ಮಂಗಳವಾರ ಶುಕ್ರವಾರ ಮಾತ್ರ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು’ ಎಂದರು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಜೇನ್ನೊಣ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ಬೆನ್ನುಮೇಲೆಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಾಡದೆ ಮಲಗಿಬಿಡಿ. ಆಗ ಜೇನ್ನೊಣ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಗೋಪಕ್ಕ ತಮ್ಮ ಅನುಭವದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮುಂಜಾಗರೂಕತೆ ವಹಿಸಬೇಕೆಂದು ನುಡಿದರು.

hattuva sthala
ಮೈಸೂರಿನ ಚಾಮುಂಡಿಬೆಟ್ಟದ ಎರಡರಷ್ಟು ಎತ್ತರವಿರಬಹುದು ಭೀಮನಕಿಂಡಿ ಬೆಟ್ಟ. ಸಮುದ್ರಮಟ್ಟದಿಂದ ೫೬೮೦ ಅಡಿ ಎತ್ತರವಿರುವ ಈ ಬೆಟ್ಟ ಕುರುಚಲು ಗಿಡ, ಮಜ್ಜಿಗೆ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಹಸಿರು ಹೊದ್ದಂತೆ ದೂರದಿಂದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಹತ್ತುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟಪಡಬೇಕು. ಮೆಟ್ಟಲುಗಳಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ದೊಡ್ಡಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತುತ್ತ ಸಾಗಿದೆವು.

DSCN5402ಮುಂದೆ ಗಣೇಶ ಸಾಗಿದ ನಮಗೆ ದಾರಿ ತೋರಲು. ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ವಿದ್ಯುತ್ ತಂತಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರೆ ದಾರಿ ತಪ್ಪಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಹತ್ತುತ್ತ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆವು. ಅಯ್ಯೊ ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಬೇಕು ಎಂದು ಕೆಲವರು ಗಣೇಶನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನು ನಗುತ್ತ ಈಗ ಕಾಲುಭಾಗವೂ ಹತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ ಹತ್ತಿದ್ದ ನಾವು. ಅಬ್ಬ ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಬೇಕಪ್ಪ ಎಂದು ಕುಳಿತೇಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು! ಅದಕ್ಕೆ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ನೀನು ಹಾಗೆ ಹೇಳಬೇಡ, ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹತ್ತಿದರೆ ಆಯಿತು ಎನ್ನು. ಇಲ್ಲಾಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವುದು ಕಷ್ಟ. ಇನ್ನೂ ತುಂಬ ಹತ್ತಬೇಕು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬಂದು ಉತ್ಸಾಹ ಇಳಿದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದೆ. ಅದಕ್ಕವನು ನಾವು ಹಳ್ಳಿ ಜನ. ಹಾಗೆಲ್ಲ ಮಾತಾಡಲು (ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಲು) ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದ! ಈ ಪೇಟೆಯವರೇ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಲು ಕಲಿಸುವುದು ಎಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸಿರಬಹುದು.
ಮೇಲೆ ಹತ್ತುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡಬಂಡೆಗಲ್ಲುಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ. ಅದರ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ತಂಪಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಬಯಸುವ ಮನಸ್ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಬಿಸಿಲು ಬೇರೆ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಸುಮಾರು ಅರ್ಧಭಾಗ ಹತ್ತಿಯಾಗುವಾಗ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕೊಳ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕುಂತಿಕೊಳ? ಎಂದು ಗಣೇಶ ಹೇಳಿದ. ಇದರಲ್ಲಿ ಎಂಥ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಾದರೂ ಸರಿಯೇ ಅಥವಾ ಸುಡು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಆದರೂ ಇಷ್ಟೇ ನೀರು ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ನೀರು ಬಲು ಪವಿತ್ರ. ಇದನ್ನು ತಲೆಗೆ ಪ್ರೋಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡೇ ಮುಂದೆ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಬೇಕು ಎಂದು ಮನವಿ ಮಾಡಿದ. ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲರ ತಲೆಗೆ ಬೊಗಸೆಯಿಂದ ನೀರು ಎರಚುತ್ತಿದ್ದ. ಒಲ್ಲೆನೆಂದವರನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ನೀರು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು, ‘ನಾನು ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅಸಹ್ಯ ನೀರು. ನೋಡಿ ಅದರ ಬಣ್ಣ’ ಎಂದರು. ಆಗ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ‘ನಮ್ಮ ಕುಕ್ಕರಹಳ್ಳಿ ಕೆರೆ ನೀರಿಗಿಂಥ ಇದು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಆ ನೀರಾದರೆ ಅಸಹ್ಯ ಕಲುಷಿತ ಎನ್ನಬಹುದು. ಈ ನೀರು ಶುಚಿಯಾಗಿದೆ. ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಪಾಚಿಕಟ್ಟಿ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೆ. ಧಾರಾಳವಾಗಿ ತಲೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಿ’ ಎಂದರು. ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿಸಿ ತಲೆಗೆ ನೀರು ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡರು! ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ನಡೆದು ತಲೆ ಬಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ತಲೆಗೆ ಮುಖಕ್ಕೆ ತಂಪಾದ ನೀರು ಬೀಳುವಾಗ ಆಹಾ ಎಂಥ ಸುಖ ಎಂದೆನಿಸಿತು. ನೀರು ಎಷ್ಟು ತಂಪಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಇನ್ನೂ ಮತ್ತಷ್ಟು ತಲೆಗೆ ಮುಖಕ್ಕೆ ಎರಚಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚಿನವರೂ ಗಣೇಶನ ಮುಂದೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಸಲ ತಲೆಬಾಗಿ ನೀರು ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ತೃಪ್ತಿಪಟ್ಟರು. ಈ ಕೊಳ ಎಷ್ಟು ಆಳ ಇದೆ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಒನಕೆ ಹಾಕಿದರೆ ಕೆಲವಾರು ಮೈಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಕೊಳದಲ್ಲಿ (ಊರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿದ್ದ, ನನಗೆ ಮರೆತುಹೋಗಿದೆ.) ಒನಕೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತೆ ಎಂದು ಆ ಕೊಳದ ಕಥೆಯನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸಿದ. ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಗೋಜಿಗೆ ನಾವು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ!

bande

kuntikola

ಸುಮಾರು ೧೨.೧೫ ಗಂಟೆಯಾಗುವಾಗ ನಾವು ಕೆಲವರು ಅದೋ ಕಂಡೆನಾ ಭೀಮನಕಿಂಡಿಯಾ ಎಂದು ಹರ್ಷಗೊಂಡೆವು! ಭೀಮನಕಿಂಡಿ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಶೂ ಬಿಚ್ಚಿ ಒಳಗೆ ನಡೆದೆವು. ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಜೇನ್ನೊಣ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಭೀಮನಕಿಂಡಿ ದಾಟಿದ್ದೇ ಆಹಾ ಎಂಥ ತಂಪು ಇಲ್ಲಿ. ಆಹಾ ಎಂಥ ಸುಖ. ಹೀಗೇ ಇಲ್ಲೇ ಮಲಗಿದರೆ ಸೊಗಸಾದ ನಿದ್ದೆ ಬಂದೀತು ಎಂದು ಎಲ್ಲ ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಹೊರಗಿನ ವಾತಾವರಣ ಹೇಗೆಯೇ ಇರಲಿ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಗಲ್ಲಿನ ಕೆಳಗೆ ಹಿತವಾದ ತಂಪಾದ ವಾತಾವರಣ ಸದಾ ಇರುತ್ತದಂತೆ. ಕೆಲವರು ಆಹಾ ಚಳಿ ಎಂದು ಮುದುಡಿ ಕುಳಿತರು. ನಾವು ಸುಮಾರು ೩೦ ಮಂದಿ ತಲಪಿದ್ದೆವು. ಉಳಿದವರು ಇನ್ನೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಮೊದಲೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಸೌತೆಕಾಯಿ, ಮುಸುಂಬಿ ಹೆಚ್ಚಿ ತಿಂದೆವು. ಕೆಲವರೆಲ್ಲ ಮಲಗಿ ನಿದ್ದೆ ಹೊಡೆದರು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾರ್ಶ್ವದಿಂದ  ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಸುಂದರ ದೃಶ್ಯ ನೋಡಿ ತಣಿಯಬಹುದು.

chappaliseve

bhimanakindi

bettadinda kelage

soundarya

ಭೀಮನಕಿಂಡಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗ ನಿಸರ್ಗನಿರ್ಮಿತ ಬೃಹದಾಕಾರದ ಬಂಡೆಗಲ್ಲಿನ ಕಮಾನು ನೋಡಿ ಬೆರಗಾದೆವು. ಭೀಮನಕಿಂಡಿ ೨೦೦ ಅಡಿ ಅಗಲ, ೨೫೦ ಅಡಿ ಎತ್ತರವಿದೆ. ನೂರಿನ್ನೂರು ಜನ ಕೂರುವಷ್ಟು ಸ್ಥಳವಿದೆ ಅಲ್ಲಿ. ಭೀಮೇಶ್ವರನ ಪುಟ್ಟ ದೇವಾಲಯವಿದೆ. ಬಸವ ಮೂರ್ತಿ ಸುಮಾರು ಎರಡೂವರೆ ಅಡಿ ಎತ್ತರವಿದೆ. ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಭೀಮನಕಿಂಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಫುಲ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯ ಮಣ್ಣು, ಶಿಲಾಪದರಗಳು ಗ್ರಾನೈಟ್ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿವೆಯಂತೆ. ಭೀಮನಕಿಂಡಿ ಬಗ್ಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಸಿಡಿಲಿಗೆ ಬಂಡೆ ಬಿರುಕು ಹೊಂದಿ ಕಿಂಡಿ ಆಗಿರಬಹುದು ಎಂದು.

kaman2

kaman

kamaan

kaman 1ಉತ್ಸಾಹ ಕುಂದದ ನಾವು ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಂಡೆಕಲ್ಲು ದಾಟಿ ಬರಿಕಾಲಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದೆವು. ನಡೆದು ಸಾಗುತ್ತ ಹೋದರೆ ದಾರಿ ಮುಗಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಸಾಗಿದಾಗ ಪುಟ್ಟ ತೊರೆ ಕೊಳ ಎದುರಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಆನೆ ಲದ್ದಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಮುಂದೆ ಸಮೃದ್ಧ ಬಿದಿರಿನ ತೋಪು ಗೋಚರಿಸಿತು. ಅದಕ್ಕೇ ಆನೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಬರುವುದು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬ ಈ ಬಿದಿರು ಎಂದರು ಒಬ್ಬರು. ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಕನೊಬ್ಬ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಣಿಲೆ ಕಟ್ಟು ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ. ಆ ಕೊಳದ ನೀರು ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವವರೆಗೆ ಕುಡಿದ. ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ಆಶ್ಚರ್ಯಾತ್ಮಕ ನೋಟ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿರಬೇಕು! ಇದು ಶುದ್ಧ ನೀರು ಕುಡಿಯಬಹುದು ಎಂದ. ಪೇಟೆಯಮಂದಿಗೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಾಟಲಿಯ ಎಷ್ಟು ಹಳೆಯ ನೀರಾದರೂ ಸೈ ಅದೇ ನೀರು ಕುಡಿದು ಗೊತ್ತಷ್ಟೆ! ಆ ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ನಾವು! ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರಡಿ, ಆನೆಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಬರುತ್ತವಂತೆ ಎಂದು ನುಡಿದ. ಕಣಿಲೆ ಕೀಳುವುದು ತಪ್ಪಲ್ವ ಎಂದದ್ದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ಕರಡಿ ತಿಂದೈತೆ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದ. ನಾವು ಮುಂದೆ ಹೋಗುವುದು ಬೇಡವೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ವಾಪಾಸಾದೆವು. ನಾವು ಕೆಳಗೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ನಾವು ನೋಡಿದೆವು ಆನೆ.. ಆನೆ.. .. ಲದ್ದಿಯನ್ನು ಎಂದೆವು!

ಬಂಡೆ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ವಿಶ್ರಮಿಸಿದೆವು. ಕೆಲವರಿಗೆ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ತಡವಾಗಿ ಬಂದು ತಲಪಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಕೊಳಲು ನುಡಿಸಿದರು. ವೈದ್ಯನಾಥನ್ ಹಾಡಿದರು. ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಹರಟುತ್ತ ಕೂತೆವು. ಇನ್ನು ಹೊರಡೋಣ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೂ ಯಾರಿಗೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಏಳುವ ಮನಸ್ಸೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿತ್ತು ವಾತಾವರಣ. ತಂಡದ ಚಿತ್ರ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಟ್ಟ ಇಳಿಯಲು ಅನುವಾದೆವು.

ಕುಶಲೋಪರಿ

ಕುಶಲೋಪರಿ

devalaya

bhimeshvara

vishranti

tanda

20150913_130732

ಒಂದೂಕಾಲು ಗಂಟೆಗೆ ನಾವು ಒಲ್ಲದಮನದಿಂದಲೇ ಹೊರಟೆವು. ಬೆಟ್ಟ ಇಳಿಯುವುದು ಹತ್ತುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕಷ್ಟವಪ್ಪ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಉದ್ಗಾರ ತೆಗೆದರು. ಇಳಿಯುವಾಗ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕಾಲು ನಡುಗುವುದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಟ್ಟ ಇಳಿದೆವು. ನನಗೆ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇಳಿಯುವುದೇ ಸಲೀಸು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಕೆಲವರನ್ನೆಲ್ಲ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಮುಂದೆ ಹೊರಟೆ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಕೂತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇಳಿಯಬೇಕಿತ್ತು. ನಿನ್ನೆಯಷ್ಟೆ ಮಳೆಬಿದ್ದ ಕುರುಹಿತ್ತು.

nane

ilike
ಭೀಮನಕಿಂಡಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ಬಗ್ಗೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸ್ವಾರಸ್ಯವಾದ ಕಥೆ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿದೆ. ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯ ಸ್ಥಳೀಯರು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳುವುದೇ ಸೊಗಸಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವರು ಹೇಳುವಾಗ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ್ದರೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ: ಪಾಂಡವರು ೧೨ ವರ್ಷ ವನವಾಸದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರಂತೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭೀಮಪ್ಪ ಹೊಲ ಉಳುಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ಒಂದುದಿನ ಕುಂತವ್ವ ಮಗನಿಗೆ ಊಟ ಕೊಂಡೋದಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬೃಹದಾಕಾರದ ಬಂಡೆ ಎದುರಾಯಿತಂತೆ. ಬಂಡೆಯ ಆಚೆಬದಿ ಭೀಮಪ್ಪ ಇದ್ದನಂತೆ. ಮಗ, ಭೀಮಪ್ಪ, ಊಟ ತಂದಿದ್ದೀನೆ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು ದಾರಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದಳಂತೆ. (ಭೀಮಪ್ಪ ಆಚೆಬದಿ ಹೇಗೆ ಹೋದ? ಎಂದು ಮನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದ್ದಿತು. ಎಲೆ ಮಂಕೆ, ಭೀಮಪ್ಪ ಬಲಭೀಮ. ಬಂಡೆಹತ್ತಿ ಹೋಗಿರಬಹುದಲ್ಲ ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಬೈದು ಕೂರಿಸಿತು! ಹೌದಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾದೆ!) ಆಗ ಭೀಮ ಗದೆಯಿಂದ ಆ ಬಂಡೆಗೆ ಬಲವಾದ ಏಟು ಹಾಕಿದನಂತೆ. ಬಂಡೆ ಇಬ್ಭಾಗವಾಯಿತಂತೆ. ಕುಂತವ್ವ ಸರಾಗವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಭೀಮಪ್ಪನಿಗೆ ಊಟ ಕೊಟ್ಟಳಂತೆ. ಭೀಮಪ್ಪ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡಿದನಂತೆ. ಊಟವಾಗಿ ಭೀಮಪ್ಪ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಕುಂತವ್ವ ಮಗನ ಬೆನ್ನು ಸವರುತ್ತಿದ್ದಳಂತೆ. ಆಗ ಅವನ ಬೆನ್ನಿನಿಂದ ನಿಂಬೆಗಾತ್ರದಷ್ಟು ಕೊಳೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತಂತೆ. ಅದರಿಂದ ಕುಂತವ್ವ ಬಸವನನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದಳಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಭೀಮೇಶ್ವರ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟಳಂತೆ. ಆ ಮೂರ್ತಿ ಎಷ್ಟು ಮೆದುವಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ಒಂದು ಕಡ್ದಿ ಚುಚ್ಚಿದರೆ ಒಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಂತೆ.
ಬೆಟ್ಟ ಇಳಿದು ಬರುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಹಸುಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬಾಕೆ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ದೇವಸ್ಥಾನ ನೋಡಿದ್ರಾ? ನೀವು ಹೋಗುತ್ತ ಅರ್ಚಕರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದದ್ದು, ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರಿದು ಅವರು ಮಾತಾಡುತ್ತ, ನಮ್ಮ ಊರಲ್ಲಿ ಜಗಳ, ಮನಸ್ತಾಪ ಯಾವುದೂ ಆಗುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಆದರೆ ಈ ಭೀಮೇಶ್ವರ ಅಲ್ಲಿಂದ ರಾಮನಗರದಲ್ಲಿರುವ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕುಂತುಬಿಡುತ್ತಾನಂತೆ. ಮತ್ತೆ ಜನ ರಾಜಿಯಾಗಿ ರಾಮನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಪ್ಪುಕಾಣಿಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಕರೆತರಬೇಕಂತೆ. ಅಷ್ಟು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟು ಭೀಮೇಶ್ವರ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಡಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕು, ಕುಡಿತ ಎಲ್ಲ ಮಾಡಬಾರದು. ಕಳೆದವರ್ಷ ಊರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ತಾಪವಾಗಿ ಹಾಗೇ ಆಗಿತ್ತಂತೆ. ಜಾತ್ರೆ ಹಬ್ಬ ಯಾವುದೂ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಹೀಗೆಲ್ಲ ಇದೆ ನಮ್ಮೂರ ಕಥೆ. ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆಯೂ ಆಗಾಗ ಹೀಗೆಯೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥ ಆದೀತು ಎಂದಳು! ಹೋಗಿಬನ್ನಿ ಎಂದು ನನ್ನ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಳು.

     ನಾವು ಕೆಲವಾರು ಮಂದಿ ೨.೧೫ಕ್ಕೆ ಗೌಡರ ಮನೆ ತಲಪಿದೆವು. ಕೈಕಾಲು ಮುಖ ತೊಳೆದು ಕೂತೆವು. ಅವರೆಲ್ಲ ಬರಲು ತುಂಬ ಸಮಯ ಹಿಡಿದೀತೆಂದು ನಾವು ಊಟ ಮಾಡಿದೆವು. ಊಟಕ್ಕೆ ಬದನೆಕಾಯಿ ಹಾಕಿ ಕಲಸಿದ ಅನ್ನ, ಮೊಸರನ್ನ, ಹಯಗ್ರೀವ, ಪಕೋಡ, ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಇತ್ತು. ಜಿ.ಡಿ. ಸುರೇಶ್ ಮತ್ತು ಶೀಲಾ ದಂಪತಿಗಳು ಬೆಳಗಿನ ಝಾವ ಎರಡೂವರೆಗೆ ಎದ್ದು ಒಬ್ಬ ಸಹಾಯಕನ ನೆರವಿನಿಂದ ಅವರೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ನಿಂತು ತಿಂಡಿ ಊಟದ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ್ದರು. ತಿಂಡಿ ಊಟ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಬಹಳ ರುಚಿಕರವಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದು ತಲಪಿ ಊಟ ಮುಗಿಯುವಾಗ ಗಂಟೆ ೩ ಕಳೆದಿತ್ತು.
೩.೩೦ಕ್ಕೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಬಸ್ಸೇರಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೊಕ್ಕರೆ ಬೆಳ್ಳೂರಿಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನವಾಯಿತು. ೪.೩೦ಕ್ಕೆ ಕೊಕ್ಕರೆ ಬೆಳ್ಳೂರು ತಲಪಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಆ ಹೆಸರು ಹೊತ್ತ ಊರಿನ ನೆನಪಿಗಾದರೂ ಒಂದು ಕೊಕ್ಕರೆಯೂ ನಮಗೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಕೊಕ್ಕರೆ ಬರುವ ಸಮಯವಲ್ಲವಂತೆ. ನಾವು ಬಸ್ಸಿಂದ ಇಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಮದ್ದೂರು ಮಂಡ್ಯ ದಾಟಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಚಹಾ ಕಾಫಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಮೊದಲು ೨ ಚಕ್ಕುಲಿ ಒಂದು ಲಾಡು ಕೊಟ್ಟರು. ಮತ್ತೆ ಸೀದಾ ಮೈಸೂರು. ಬಸ್ಸೊಳಗೆ ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರೀ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಸಿನೆಮಾ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಹಾಕಿ ಎಂದಾಗ ಪುನೀತ ರಾಜಕುಮಾರ್ ಅಭಿನಯನದ ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಸಿನೆಮಾ ಹಾಕಿದರು. ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದಾಟ ಬಡಿದಾಟ ಪ್ರೇಮಾಟ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿನೆಮಾ ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲೇ ೭ ಗಂಟೆಗೆ ಮೈಸೂರು ತಲಪಿದ್ದೆವು.

    ಭೀಮನಕಿಂಡಿ ನೋಡಲು ತೆರಳುವವರು ಗುಂಪಾಗಿ ಹೋಗುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂಚರಿಸುವ ಸ್ಥಳ. ಇಲ್ಲವೆ ಸ್ಥಳೀಯರ ಸಹಕಾರ ಪಡೆದು ತೆರಳಿದರೆ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಕೊಂಡೋಗಬೇಕು. ಕುಂತಿಕೊಳದ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ತಯಾರಿದ್ದರೆ ನೀರು ಒಯ್ಯುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ! ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನೋಡಬೇಕಾದ ಸುಂದರ ಸ್ಥಳವಿದು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಸುಮಾರು ೯೪ಕಿಮೀ ಹಾಗೂ ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ಸುಮಾರು ೮೦ಕಿಮೀ ದೂರ.

     ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಗೊಳಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿ ಯೂಥ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಗಂಗೋತ್ರಿ ಘಟಕದ ಸದಸ್ಯರಾದ ಜಿ.ಡಿ. ಸುರೇಶ್ ಹಾಗೂ ಗೋಪಿ ಅವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕು. ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಎಲ್ಲರ ಪರವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

Read Full Post »

ಚಾಮುಂಡಿಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜನಸಾಗರ ನೋಡಬೇಕಾದರೆ ಆಷಾಡಮಾಸದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಆಗ ಕಾಣುವ ನೋಟವೇ ಬೇರೆ ತರಹ. ೨೬.೭.೨೦೧೫ರಂದು ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವ ಅವಕಾಶ ನಮಗೆ ದೊರೆತಿತ್ತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬.೩೦ಕ್ಕೆ ಚಾಮುಂಡಿಬೆಟ್ಟದ ಪಾದದ ಬಳಿ ಸೇರಿದಾಗ ಭರ್ತಿ ೮೦ಕ್ಕೂ ಮಿಕ್ಕಿ ಜನ ಸೇರಿದ್ದರು. ತಂಡದ ಆಯೋಜಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಪರಶಿವಮೂರ್ತಿ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಯಾವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ೭.೧೫ಕ್ಕೆ ನಾವು ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ನಡಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ಚಾಮುಂಡಿವನದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ಟಾರು ರಸ್ತೆಗೆ ಸೇರಿದೆವು. ಚಾಮುಂಡಿವನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಔಷಧೀ ಸಸ್ಯ ಬೆಳೆಸಿದ್ದರು. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತ ಪ್ರಕೃತಿಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಾಗಿದೆವು. ಬೆಟ್ಟ ಈಗ ಹಸುರಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹುಲ್ಲುಗಳು ಹೂ ಬಿಟ್ಟು ಮನಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದುವು. ೮೦ ಜನರಲ್ಲಿ ನಿಧಾನ ನಡಿಗೆಯವರು, ಜೋರು ನಡಿಗೆಯವರು, ಸಾಧಾರಣ ನಡಿಗೆಯವರು ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗುಂಪುಗಳಾದವು. ನನ್ನೊಡನೆ ಅಣ್ಣನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಅಕ್ಷಯ, ಅನೂಷಾ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತೆ ರೇಷ್ಮಾ ಇದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಇದು ಹೊಸ ಅನುಭವ.

DSCN5055

DSCN5059

DSCN5063 DSCN5070
ಬಿಸಿರಕ್ತ ಹೆಚ್ಚಳಗೊಂಡ ಕೆಲವು ಯುವಕರು ರಸ್ತೆಯ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್, ಬೈಕುಗಳಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಬಲು ಎಚ್ಚರದಿಂದ ರಸ್ತೆಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದೆವು. ಯಾರಾದರೂ ಸೈಕಲಿನವರಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಬಂದರೆ ಅಪಾಯ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟಬುತ್ತಿ. ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳು ಮನೆಗೆ ಬರುವಲ್ಲೀವರೆಗೂ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಆತಂಕ ತಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲವೆನಿಸಿತು.
ನಂದಿ ಇರುವ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಉತ್ತನಹಳ್ಳಿ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದೆವು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಸಾಗಿದಾಗ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಜಿ.ಡಿ. ಸುರೇಶ್ ಮಾರುತಿ ಓಮ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿ ತಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಎದುರುಗೊಂಡರು. ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ಸಿಹಿ ಪೊಂಗಲ್, ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಹೊಟ್ಟೆಬಿರಿಯ ತಿಂದು, ಚಹಾ ಕುಡಿದು ಸುಧಾರಿಸಿದೆವು! ಗುಂಪಿನ ಛಾಯಾಚಿತ್ರ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದುವರಿದೆವು.  ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವಾಗ ಮೈಸೂರು ಪೇಟೆಯ ಸೊಬಗನ್ನು ನೋಡಿದೆವು. ಮನೆಗಳೆಲ್ಲ ಬೆಂಕಿಪೊಟ್ಟಣಗಳಂತೆ ಭಾಸವಾದುವು.

DSCN5082

ರೂವಾರಿಗಳು

DSCN5093

DSCN5074

ಗಣಪತಿ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಆಶ್ರಮದ ನೋಟ

ಗಣಪತಿ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಆಶ್ರಮದ ನೋಟ

ಚಾಮುಂಡಿಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳಿವೆ ಎಂಬುದೇ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಉತ್ತನಹಳ್ಳಿ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಸಾಗಿದಾಗ ಎಡಕ್ಕೆ ಮೆಟ್ಟಲುಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಈ ದಾರಿ ಇದೆಯೆಂದು ನನಗೂ ಇದು ಹೊಸ ವಿಷಯ. ಅಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದೆವು. ಕುರುಚಲು ಗಿಡಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸುಮಾರು ಮೆಟ್ಟಲು ಏರಬೇಕು. ಉತ್ತನಹಳ್ಳಿ ಕಡೆಯಿಂದ ನಡೆದು ಬರುವವರು ಈಗಲೂ ಇದೇ ದಾರಿಯಿಂದ ಬೆಟ್ಟದೆಡೆಗೆ ಸಾಗುವುದು. ಮೆಟ್ಟಲು ಹತ್ತುತ್ತ ಸಾಗಿದೆವು. ನನ್ನ ಗೆಳತಿಗೆ ಹಾಗೂ ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸುಸ್ತಾಗಿತ್ತು. ಅಬ್ಬ, ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ದೂರ ಇದೆ? ಎಂದು ಕೇಳಲು ತೊಡಗಿದರು. ಹೀಗೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಬಂತು! ನಮ್ಮ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮಬಾರಿಗೆ ಇಂಥ ನಡಿಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದವರು ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ತಿಂಡಿ ತಿಂದಾದಮೆಲೆ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದ್ದರು. ಅರ್ಧ ದಾರಿ ಮೆಟ್ಟಲು ಹತ್ತಿದ್ದೇ ಕೆಲವರಿಗೆ ಏದುಸಿರು ಬಂದು, ಸಾಕಪ್ಪ, ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೂತೇ ಬಿಟ್ಟರು. ನೋಡಿ, ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹತ್ತಿದರೆ ಆಯಿತು. ಗುರಿ ದೂರವಿಲ್ಲ, ಇಷ್ಟು ಬಂದವರಿಗೆ ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗುವುದು ಕಷ್ಟವೇ ಅಲ್ಲ, ಇದೇನು ಮಹಾ ಎನ್ನಬೇಕು. ಎಂದು ಹುರಿದುಂಬಿಸುತ್ತ, ನಡೆಮುಂದೆ ನುಗ್ಗಿ ನಡೆಮುಂದೆ ಎಂಬ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸುತ್ತ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕೂತಲ್ಲಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆವು.

20150726_095934

20150726_095918

ಉಸ್ಸಪ್ಪಾ

ಉಸ್ಸಪ್ಪಾ

ಈ ದಾರಿ ದೇವಿಕೆರೆ ಬಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಅಂತೂ ದೇವಿಕೆರೆ ತಲಪುವಾಗ ಗಂಟೆ ೧೧.೧೫. ಅಲ್ಲಿ ಜನರ ದಂಡು ಸಾಕಷ್ಟು ಇತ್ತು. ಕೋತಿಗಳ ಹಿಂಡೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದುವು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಮೆಟ್ಟಲು ಹತ್ತಿದರೆ ಚಾಮುಂಡಿ ದೇವಸ್ಥಾನ. ಅದಾಗಲೇ ಬಸವಳಿದಿದ್ದ ಕೆಲವರ ಬಾಯಿಂದ ಅಯ್ಯೋ ಇಲ್ಲೂ ಮೆಟ್ಟಲು ಹತ್ತಬೇಕಾ ಎಂಬ ಉದ್ಗಾರ ಬಂತು! ಮೆಟ್ಟಲುಗಳನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದೆ ಮೆಟ್ಟಲು ಹತ್ತಿ ದೇವಾಲಯದ ಬಳಿ ಬಂದೆವು. ದೇವಾಲಯದ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಜನರ ಸಾಲೋ ಸಾಲು. ಜನಮರುಳೋ ಜಾತ್ರೆ ಮರುಳೋ ಎಂಬ ಗಾದೆಯನ್ನು ಜನ ಮರುಳೋ ಆಷಾಡಮಾಸ ಮರುಳೋ ಎಂದು ಮಾರ್ಪಡಿಸಬಹುದು. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ವಾಹನಗಳು ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಬರುವುದು ಕಂಡಿತು. ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದೆ ಮೆಟ್ಟಲು ಮೂಲಕ ಕೆಳಗೆ ಧಾವಿಸಿದೆವು.

DSCN5111

DSCN5115

DSCN0936

20150726_105951

20150726_110002
೧೧೦೦ ಮೆಟ್ಟಲು ಇಳಿಯುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಭಕ್ತರು ಪ್ರತೀ ಮೆಟ್ಟಲಿಗೆ ಅರಿಶಿನ ಕುಂಕುಮ ಬಳಿಯುತ್ತ ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೆಟ್ಟಲು ರಕ್ತವರ್ಣದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಕೆಂಪಾದವೋ ಎಲ್ಲ ಮೆಟ್ಟಲು ಕೆಂಪಾದವೋ ಭಕ್ತರ ಪರಾಯಣದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕೆಂಪಾದವೋ ಎಂದು ಹಾಡಬಹುದು! ದಾರಿ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಗುವ ಹನುಮಂತನ ಗುಡಿ ಭಕ್ತರ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಬಿಳಿ ಗೋಡೆ ಕುಂಕುಮಲೇಪಿತಗೊಂಡು ಕೆಂಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತ್ತು. ಆಷಾಡಮಾಸದಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಭಕ್ತಿಯ ಉತ್ಕಟಾವಸ್ಥೆ ನೋಡಲು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

DSCN5075 20150726_111933

20150726_112127

ನಾವು ಮೆಟ್ಟಲಿಳಿದು ೧೨.೧೫ಕ್ಕೆ ಬೆಟ್ಟದ ಪಾದ ತಲಪಿದೆವು. ನಾವು ಸುಮಾರು ೮-೧೦ ಕಿಮೀ ನಡೆದಿದ್ದೆವು. ಅನೂಷಾ ಮತ್ತು ರೇಶ್ಮಾ ಇವರಿಗೆ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಈ ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ನಡಿಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯೂಥ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಗಂಗೋತ್ರಿ ಘಟಕ ಮೈಸೂರು ಇದರ ಸದಸ್ಯರಾದ ಎಂ.ವಿ. ಪರಶಿವಮೂರ್ತಿ ಹಾಗೂ ಜಿ.ಡಿ. ಸುರೇಶ ಆಯೋಜಿಸಿ ಪ್ರಾಯೋಜಿಸಿದ್ದರು. ನಡಿಗೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಜನ ಬಂದದ್ದು ಅವರಿಗೆ ಸಂತಸವಾಗಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಧನ್ಯತಾಭಾವ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. ಆಯೋಜಕ ಪ್ರಾಯೋಜಕರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದ.

Read Full Post »

     ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ೧೪-೬-೨೦೧೪ರಂದು ೩ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ೫೪ ಮಂದಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬.೩೦ ಗಂಟೆಗೆ ಹೊರಟೆವು. ನಮ್ಮ ಗುರಿ ಕೊಡಗಿನ ಕಬ್ಬೆ ಬೆಟ್ಟದತ್ತ. ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ೧೨೭ಕಿಮೀ. ಪಿರಿಯಾಪಟ್ಟಣ ತಾಲೂಕಿನ ಪಂಚವಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿ (ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು, ಕೇಸರಿಭಾತ್) ತಿಂದು ಮುಂದುವರಿದೆವು. ಮೈಸೂರು-ಹುಣಸೂರು-ಗೋಣಿಕೊಪ್ಪ-ವಿರಾಜಪೇಟೆ-ಕಡಂಗ-ಕರಡ-ಚೆಯ್ಯಂಡಾಣೆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಡಕ್ಕೆ ಚೇಲಾವರ ಜಲಪಾತ ಎಂಬ ಫಲಕ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಏಳೂವರೆ ಕಿಲೀಮೀಟರ್ ದೂರ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರೆ ಕಬ್ಬೆಬೆಟ್ಟದ ಬುಡ ತಲಪಬಹುದು. ಮಾರ್ಗ ಮಧ್ಯೆ ಚೇಲಾವರ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಸೀದಾ ಕಬ್ಬೆಬೆಟ್ಟದತ್ತ ಸಾಗಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ತಲಪುವಾಗಲೇ ಗಂಟೆ ೧೧ ದಾಟಿತ್ತು. ವಾಹನದಿಂದ ಇಳಿದು ನಮ್ಮ ಚಾರಣ ತಂಡದ ಆಯೋಜಕರಾದ ಪೀಪಲ್ ಟ್ರೀ ಸಂಸ್ಥೆ, ಮತ್ತು ಲೆಟ್ಸ್ ಡು ಇಟ್ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಶಿವಶಂಕರ  ಮತ್ತು ನಾವು (ಮಂಗಳೂರು, ಬೆಂಗಳೂರು, ಮೈಸೂರು ಊರುಗಳಿಂದ ಬಂದವರು) ಪರಸ್ಪರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆವು. ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವುದು ಹೇಗೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕಸ ಹಾಕಬಾರದು, ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕಸ ಹೆಕ್ಕಿ ಕೈಚೀಲಕ್ಕೆ ಹಾಕಲು ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೆ ನಾವು ಚೀಲ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಸಲಹೆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು.

20150614_102518

DSCN4364
ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಚ್ಛಾರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧಕಿಮೀ ಸಾಗಿದಾಗ ಒಂದು ಕೆರೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಎದುರಿಗೆ ಎರಡು ಬೆಟ್ಟಗಳ ಅನಾವರಣ. ಬಲಭಾಗಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದರೆ ಕಬ್ಬೆಬೆಟ್ಟ. ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದರೆ ಚೋಮಕುಂಡ ಬೆಟ್ಟ. ನಾವು ಕಬ್ಬೆಬೆಟ್ಟದತ್ತ ಸಾಗಿದೆವು. ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಚೋಮಕುಂಡ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತಾರಂತೆ. ಚಾರಣಪ್ರಿಯರು ಕಬ್ಬೆಬೆಟ್ಟ ಇಷ್ಟಾಪಡುತ್ತಾರಂತೆ. ಪೀಪಲ್ ಟ್ರೀ ಸಂಸ್ಥೆ, ಮತ್ತು ಲೆಟ್ಸ್ ಡು ಇಟ್ ಸಂಸ್ಥೆ ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಪ್ರಾಯೋಜಿಸಿದ ಒಂದು ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಅನ್ನು ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಿಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದರು. ಹೀಗೆಯೇ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯವರು ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಹಾಕಿದರೆ ಅದುವೇ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯಲ್ಲವೆ? ಜನ ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ನೋಡಿ ಕಸ ಹಾಕದೆ ಇರಲಾರರು. ಪರಿಸರ ಚೊಕ್ಕವಾಗಿಡುವ ಬುದ್ಧಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿಂದ ಬರಬೇಕು. ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಹಾಕುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಎಂದು ನಾನು ಆಕ್ಷೇಪಣೆ ಎತ್ತಿದೆ. ಅವರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಮುಂದಿನ ವಾರ ಪುನಃ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಿದೆ. ಆಗ ತೆಗೆಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದರು.

KASA
ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಹತ್ತಬೇಕು. ಮೇಘರಾಜ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಮೇಘವೇ ಮೇಘವೇ ದೂರ ಏಕೆ ಓಡುವೆ ಎಂದು ಹಾಡುತ್ತ ನಾವು ಮುಂದುವರಿದೆವು. ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಂಜು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಡೆದು ಬರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಮುಂದಿರುವವರು ಕಾಣರು, ಹಿಂದಿರುವವರು ಅದೃಶ್ಯರಾದಂತೆ ಭಾಸ. ಅಷ್ಟೂ ಮಂಜು. ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಚ್ಚಳ ಶುಭ್ರ. ಆಹಾ ನಿಸರ್ಗದ ಚೋದ್ಯವೇ ಎಂದು ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿದೆವು. ಅರ್ಧ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿದ್ದೆವು. ಒಂದು ನಾಯಿಯೂ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಜೊತೆಗೇ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲ ಹತ್ತಿ ಬರುವಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಬಂದೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತು.  ಆಹಾ ನಿಸರ್ಗದ ಚೋದ್ಯವೇ ಎಂದು ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿದೆವು. ಮಡಿಕೇರಿ ಮೇಲ್ಮಂಜು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೋಟೆಬೆಟ್ಟದ್ಮೇಲೆ ಮಂಜು ಎಂದುಸುರಿದೆವು. ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಮಕ್ಕಳೂ ಇದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳು ಉಸ್ಸಪ್ಪ ಎಂದು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೂರುವುದು ಕಾಣುವಾಗ ಮಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕ್ರಮವೇ ಸರಿಯಿಲ್ಲವೆನಿಸಿತು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ದೂರ ಕೂಡ ನಡೆದೇ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದಂತೆ ಅವರನ್ನು ನಾವು ಬೆಳೆಸುತ್ತೇವೆ. ಮನೆ ಹೊರಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು ವಾಹನ ಹತ್ತುವಂಥ ಸೌಕರ್ಯ. ಶಾಲೆಗೂ ನಡೆದೇ ಕಳುಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅವರನ್ನು. ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಅವರಿಗೆ ನಡೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸವಾದೀತು ಎಂದೆನಿಸಿತು. ಮೊದಲ ಸಲ ಈ ಚಾರಣ ಅನುಭವಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದರು. ಅಟ್ಟ ಹತ್ತಿಯೇ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಇನ್ನು ಒಮ್ಮೆಗೇ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಹೇಳಿದರೆ ಹೇಗಾದೀತು ಅವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ? ಅರ್ಧಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಸುಸ್ತಾದ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅಲ್ಲೇ ಕೂತರು. ಮುಂದೆ ಹತ್ತುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.. ಒಬ್ಬಳು ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವಾಗ ಉರುಳಿ ಬಿದ್ದಳು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಪೆಟ್ಟೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹೆದರಿದ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಮುಂದೆ ಹತ್ತುವ ಸಾಹಸ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

DSCN4395

DSCN4385DSCN4371

DSCN4386

DSCN4394

ನಾವು ಒಂದಷ್ಟು ಮಂದಿ ಮುಂದುವರಿದೆವು. ಮುಂದೆ ಹತ್ತಿದಂತೆ ಬೆಟ್ಟ ಕಡಿದಾಗುತ್ತಲಿರುವುದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ದೂರ ತುದಿ ತಲಪಲು ಎಂದು ಕೇಳುವವರೆ ಎಲ್ಲ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಪೊದೆ, ಹುಲ್ಲು ಆವರಿಸಿದೆ. ಮಳೆಗಾಲವಾದ್ದರಿಂದ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಡೆ ಜಾರುವ ಅಪಾಯವೂ ಇತ್ತು. ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಹತ್ತಬೇಕಿತ್ತು. ನಾವು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸುತ್ತ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿದೆವು. ಮಂಜು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಟ ಆಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ತಂಪಾದ ಹವೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವುದೇ ಸೊಗಸಾದ ಅನುಭವ. ಅಂತೂ ಗಮ್ಯ ತಲಪಿದೆವು. ಮಂಜು ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತ, ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ನರ್ತಿಸುತ್ತ ನನ್ನ ಹಿಡಿಯಿರಿ ನೋಡೋಣ ಎಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತ ನಮ್ಮನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಕಲ್ಲುಬಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸುತ್ತಲೂ ದಿಟ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿದಾಗ ಆಹಾ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾಶ್ಮೀರವೇ, ಸ್ವಿಜರ್‌ಲ್ಯಾಂಡೇ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇದೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಆವರಿಸಿದಾಗ ಬೆಟ್ಟ ಏರಿದ ಆಯಾಸವೆಲ್ಲ ಮಾಯ. ಒಂದೆಡೆ ಮೋಡಗಳ ಸಾಲು, ಇನ್ನೊಂದೆಡೇ ಹಸುರು ಉಡುಗೆ ಹೊದ್ದ ಬೆಟ್ಟ ವನರಾಶಿ, ಮಗದೊಂದೆಡೆ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ವಾತಾವರಣ, ನೀಲ ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಹತ್ತಿ ಉಂಡೆ ಯಾರು ತುಂಬಿದವರಪ್ಪ ಎಂದು ಸೋಜಿಗಪಡುತ್ತ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಈ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಮೈಮರೆತೆವು. ಈ ಅನುಭವವನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸಲು ಪದಗಳ ಕೊರತೆ. ನೋಡಿಯೇ ಆನಂದಿಸಬೇಕು, ತಣಿಯಬೇಕು. ಆ ಸೊಬಗನ್ನು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಎಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದೀತೋ ಎಂದು ಕ್ಯಾಮರಾಕಣ್ಣಲ್ಲಿಯೂ ಸೆರೆಹಿಡಿಯುತ್ತ ಆ ನೆನಪನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದೆವು. ಕಬ್ಬೆಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಚೋಮಕುಂಡ ಬೆಟ್ಟ ನೋಡುವಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಹಸುರಿನಿಂದ ಹೊದ್ದ ವನರಾಶಿ, ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮಂಜಿನಿಂದ ಮಸುಕು ಮಸುಕು. ಒಡನೆಯೇ ಇದೋ ಬೇಸರಿಸದಿರಿ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣು ತಂಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಎಂಬಂತೆ ಮಂಜು ಕಣ್ಮರೆ. ಭುವಿಯ ಮೇಲಣ ಸ್ವರ್ಗವೆಂದರೆ ಇದೇ ಎಂಬ ಭಾವ.

DSCN4402

DSCN4502

DSCN4445

DSCN4449

DSCN4456DSCN4459

DSCN4462

DSCN4474

DSCN4482

DSCN4507

DSCN4473

ಕಬ್ಬೆಬೆಟ್ಟ ತಲಪಿದ ತಂಡ

ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ೧೧.೪೫ಕ್ಕೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ೧ ಗಂಟೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ತಲಪಿದೆವು. ನಮ್ಮ ತಂಡದ ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡೆವು. ಉತ್ಸಾಹಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್, ಪಾನೀಯದ ಡಬ್ಬ ಎಲ್ಲ ಹೆಕ್ಕಿ ಚೀಲಕ್ಕೆ ತುಂಬಿದರು. ಅವರ ಈ ಕಾರ್ಯ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೆಚ್ಚುವಂತದ್ದು. ೧.೪೫ಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲು ತೊಡಗಿದೆವು. ಕಡಿದಾದ ಬೆಟ್ಟ ಏರುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಇಳಿಯುವುದು ಕಠಿಣ. ಇಳಿಯುವಾಗ ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ಜಾರುಬಂಡೆ ಆಟದಂತೆ ಜಾರಿ ಇಳಿಯಬೇಕಿತ್ತು. ಕಾಲಿಟ್ಟರೇ ಜಾರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದಿಬ್ಬರ ಶೂ ಸೋಲ್ ಕಿತ್ತು ಬಂದಿತ್ತು. ಅಂಬರೀಶ್ ನಡೆದಂತೆ ಅಡ್ಡಡ್ಡ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಇಳಿದರೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಎಂದು ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟೆ ಹಾಗೂ ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಇಳಿದೆ. ಆಗ ಒಂದು ಹುಡುಗಿ ಅಯ್ಯೋ ಇಲ್ಲಿಗೆ ನನ್ನ ತಂಗಿ ಬರಬೇಕಿತ್ತು. ಅವಳಿಗೆ ಇಳಿಯಲು ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದಳು. ಅದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅವಳ ಕಾಲು ಸೊಟ್ಟವಾಗಿದೆ ಅಂದಳು! ಜಾರುಬಂಡೆಯಂತೆ ಬೆಟ್ಟ ಇಳಿದು ಹೆಚ್ಚಿನವರ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಹಿಂಭಾಗ ಕೆಸರುಮಯ! ೩ ಗಂಟೆಗೆ ನಾವು ಕೆಳಗೆ ತಲಪಿದೆವು. ಕಬ್ಬೆಬೆಟ್ಟ ಏರಿ ಇಳಿದಾಗ ಚಾರಣದ ಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಚಾರಣದ ಸುಖ ಅನುಭವಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರು ಕಬ್ಬೆಬೆಟ್ಟ ಏರಿ ಇಳಿಯಬಹುದು. ನನಗಂತೂ ಆ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಊಟ ಮುಗಿಸಿದೆವು.(ಬಿಸಿಬೇಳೆಭತ್, ಮೊಸರನ್ನ). ನಾಯಿ ಕೋಳಿಗಳೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದುವು.

20150614_133551

20150614_150430

DSCN4521

ಚೋಮಕುಂಡ ಬೆಟ್ಟ
ಸಮುದ್ರಮಟ್ಟದಿಂದ ೧೬೧೦ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದ ಚೋಮಕುಂಡ ಬೆಟ್ಟದತ್ತ ಮುನ್ನಡೆದೆವು. ಚೋಮಕುಂಡ ಎಲ್ಲರೂ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೇ ತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದಿ ವಾಹನದಲ್ಲೇ ಕೂತರು. ಅಲ್ಪ ತೃಪ್ತರು ಅವರು! ಈ ಬೆಟ್ಟ ಅಷ್ಟು ಕಡಿದಾಗಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಏರಬಹುದು. ಚೋಮಕುಂಡ ಏರುವಾಗ ಕಬ್ಬೆಬೆಟ್ಟದತ್ತ ನೋಡಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಮಂಜುಮುಸುಕಿ ಏನೇನೂ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ಬೆಟ್ಟ ಏರುವಾಗ ಇಳಿಯುವಾಗ ಕಾವಳದ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಟದ ಮಜ ನಿರಂತರ ಅನುಭವಿಸಿದೆವು. ಚೋಮಕುಂಡ ಬೆಟ್ಟ ಪೂರ್ತಿ ಏರಲಿಲ್ಲ ನಾವು. ಅರ್ಧ ಬೆಟ್ಟ ಮಾತ್ರ ಏರಿದೆವು. ಸಮತಟ್ಟಾದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದೆವು. ಕೆಲವರು ನೆಗೆಯುವ ಪೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡರು. ಈ ಬೆಟ್ಟದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವೆಂದರೆ ಅರ್ಧ ಬೆಟ್ಟ ಏರಿ ಮತ್ತೆ ಇಳಿಯಲಿದೆಯಂತೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಚೇಲಾವರ ಜಲಪಾತದ ಸೊಬಗನ್ನು ನೋಡಬಹುದಂತೆ. ನಾವು ಸಮಯದ ಅಭಾವದಿಂದ ಇಳಿಯುವ ಭಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟೆವು. ಆಗಲೇ ಸಂಜೆ ಗಂಟೆ ನಾಲ್ಕು ಆಗಿತ್ತು. ಕಾವಳದ ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಬೆಟ್ಟ ಇಳಿದು ವಾಹನದೆಡೆಗೆ ಬಂದಾಗುವಾಗ ಮಳೆರಾಯ ಹನಿಯಲು ತೊಡಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟು ಸಮಯ ನಮಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದೆ ನಮ್ಮ ಚಾರಣವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಗೊಳಿಸಲು ಸಹಕರಿಸಿದ್ದ.

20150614_161111

DSCN4548

DSCN4550

DSCN4554

DSCN4588

ಕಸ ಸಂಗ್ರಹ ಅರಿಶಿನ ಚೀಲಧಾರಿ, ಶಿವಶಂಕರ

20150614_160635

20150614_161011
ಚೇಲಾವರ ಜಲಪಾತ
ಅಲ್ಲಿಂದ ಚೇಲಾವರ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಕಿಮೀ. ಆಗ ೪.೩೦ ಗಂಟೆ ಆಗಿತ್ತು. ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡುವ ಸಮಯ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೮ರಿಂದ ಸಂಜೆ ೫. ಬಸ್ಸಿಳಿದದ್ದೇ ಜಲಪಾತದತ್ತ ದೌಡಾಯಿಸಿದೆವು. ಕಾಫಿ ತೋಟದ ಮಧ್ಯೆ ಕಾಲುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಸಾಗಬೇಕು. ಉಂಬಳದ ಕಾಟವೂ ಉಂಟು. ನಮಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಅದು ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ದೂರದಿಂದಲೇ ಜಲಪಾತ ಹಾಲ್ನೊರೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಜಲಪಾತದ ಸೌಂದರ್ಯ ನೋಡಲು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯಲೇಬೇಕು. ಕಾಫಿತೋಟದ ಮಧ್ಯೆ ೪೦ ಅಡಿ ಎತ್ತರದಿಂದ ಬಂಡೆಮೇಲೆ ಹಾಲಿನ ಹೊಳೆಯಂತೆ ಹರಿಯುವ ಈ ಚೇಲಾವರ ಜಲಪಾತ ಕೊಡಗಿನ ಸುಂದರ ಜಲಪಾತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಹೊಂದಿದೆ. ಬಂಡೆಯು ಆಮೆಯ ಬೆನ್ನಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ಕಾರಣದಿಂದ ಏಮೆಪಾರೆ ಜಲಪಾತ ಎಂಬ ಹೆಸರೂ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು ಪ್ರಶಸ್ತ ಕಾಲ ಅಕ್ಟೋಬರ-ಮಾರ್ಚ್. ನಾವು ನೋಡಿದಾಗ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ರುದ್ರರಮಣೀಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಈಜಿ ಆಟವಾಡಿದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನೀರಿಗಿಳಿಯದೆ ನೀರ ಸೊಬಗನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತರು. ಮತ್ತೂ ಕೆಲವರು ಕಾಫಿ ತೋಟದ ಮಧ್ಯೆ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಂತು ನೋಡಿ ಇಷ್ಟು ಸಾಕು ಎಂದು ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ನೀರಧಾರೆ ನೋಡಲೇನಿದೆ ಎಲ್ಲ ಒಂದೇ ಎಂಬ ವೇದಾಂತದಿಂದ ( ಆಯಾಸದಿಂದ) ಬಸ್ಸಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.

DSCN4591

jala[ata

DSCN4623

DSCN4598

DSCN4618
ಸಂಜೆ ೫.೩೦ ಗಂಟೆಗೆ ಹೊರಟು ಚೆಯ್ಯಂಡಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ, ಚಹಾ ಕುಡಿದು ಮೈಸೂರಿಗೆ ರಾತ್ರೆ ೯.೩೦ ಗಂಟೆಗೆ ತಲಪಿದೆವು. ದಾರಿಯ ಏಕತಾನತೆ ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಒಂದಷ್ಟು ಮಂದಿಯಿಂದ ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿ ಹಾಡು ನಿರಂತರ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಷ್ಟು ಹಾಡುಗಳು ಗೊತ್ತಿವೆ ಇವರಿಗೆ ಎಂದು ಖುಷಿಯೂ ಆಯಿತು ಮತ್ತು ನಮಗೆ ಈಗಿನ ಸಿನೆಮಾದ ಅರ್ಥ ಇಲ್ಲದ, ಆಂಗ್ಲ,ಕನ್ನಡ ಬೆರೆತ ಹಾಡುಗಳು ಪರಿಚಯವಾದಂತಾಯಿತು!  ಪೀಪಲ್ ಟ್ರೀ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಶಿವಶಂಕರರು ಈ ಚಾರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದರು. ಈಗ ಮಳೆ ಎಡೆಬಿಡದೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಜಲಪಾತದ ಸೌಂದರ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿರಬಹುದು.  ಚಾರಣದ ಮಾರನೆ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಏಳುವಾಗ ಕಾಲು, ತೊಡೆಗಳು ಸಂಗೀತವಾ ಹಾಡಿದಂಥ ಭಾವ. ಬಿಡದೆ ಎರಡು ದಿನ ರಾಗಾಲಾಪನೆ ಇತ್ತು!
ಸೂಚನೆ: ಈ ಬೆಟ್ಟಗಳಿಗೆ ಚಾರಣ ಹೋಗುವವರು ಗುಂಪಾಗಿ ಹೋದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು. ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸು ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಒಯ್ಯಬೇಕು. ಸ್ವಂತ ವಾಹನ ಇಲ್ಲವೆ ಬಾಡಿಗೆ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ತೆರಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ಚಪ್ಪಲಿ, ಇಲ್ಲವೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಶೂ ಧರಿಸಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ. ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಳೆ‌ಅಂಗಿ ಅವಶ್ಯ. ಮತ್ತು ಉಂಬುಳಕ್ಕೆ ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡಲು ಹೆದರಬಾರದು!

Read Full Post »

ಮುಂದುವರಿಕೆ ಭಾಗ

ಮೋತಿಗುಡ್ಡದಿಂದ ಯಾಣದೆಡೆಗೆ
೧೨-೧೨-೨೦೧೪ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬ ಗಂಟೆಗೆ ಚಹಾ. ನಾವು ಕೆಲವಾರು ಮಂದಿ ಭಾಸ್ಕರ ಹೆಗಡೆಯವರ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು. ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಜಲವಿದ್ಯುತ್‌ಗಾಗಿ ಟರ್ಬೈನ್ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ವಾಪಾಸಾದೆವು. ತಿಂಡಿಗೆ ಇಡ್ಲಿ ಚಟ್ನಿ, ಸಾಂಬಾರು. ಚಪಾತಿ ಪಲ್ಯ ಬುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡೆವು. ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರೆ ನಾವು ಕೆಲವರು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಅರ್ಪಿಸಿದೆವು. ನಮಗೂ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಕುಳಿತು ಮಾತಾಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಕೂರಲು ಸಮಯ ಇಲ್ಲ. ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧೀ ಭಾವ ಕಾಡಿತು. ಹೌದು! ಕೂತರೆ ಕೆಲಸ ಸಾಗದು ತಾನೆ. ನಾವು ೩೭ ಮಂದಿ ಮತ್ತು ತಂಡದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಇಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ ಊಟ ಉಪಚಾರ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಆಗಬೇಕಲ್ಲ. ಸೌದೆ ಒಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಾರು, ಪಾಯಸ ಕುದಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಚಪಾತಿ ಲಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮತ್ತಿಬ್ಬರು ಬೆಳಗ್ಗಿನ ತಿಂಡಿ ಮತ್ತು ತರಕಾರಿ ಹೆಚ್ಚುವ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿದ್ದರು. ನಿಮಗೆಲ್ಲ ನಾವು ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟೆವು ಅಂದರೆ ಅವರಿಂದ ಬಂದ ಉತ್ತರ- ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ. ತೊಂದರೆ ಎಂಥದು. ನಮಗೆಲ್ಲ ಇದು ಅಭ್ಯಾಸವಿದೆ. ಅತಿಥಿ ದೇವೋಭವ ಎಮ್ದು ತಿಳಿದವರು ನಾವು. ನೀವೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಅತಿಥಿಗಳು. ನೀವುಗಳು ಬಂದದ್ದು ತುಂಬ ಖುಷಿ ಆಗಿದೆ. ಸಂತೋಷದಿಂದಲೇ ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಅವರಂದಾಗ ಅಪರಾಧೀಭಾವ ಹೋಗಿ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿತು. ರಾತ್ರೆ ಎಷ್ಟೊತ್ತಿಗೋ ನಾವು ಮಲಗಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸುಂದರ ಚಿಟ್ಟೆಯೊಂದು ಬಂದಿತ್ತು. ಆ ತರಹದ ದೊಡ್ಡ ಚಿಟ್ಟೆ ನೋಡಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟೆ.

jalajanaka

chitte
ಲೆಫ್ಟ್ ರೈಟ್ ಸವಾರಿ ಹೊರಟಿತು
ಬೆಳಗ್ಗೆ ೮.೩೫ಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ತಂಡದ ಛಾಯಾಚಿತ್ರ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಸವಾರಿ ಹೊರಟಿತು. ಯಾಣದೆಡೆಗೆ ಸುಮಾರು ೧೬ಕಿಮೀ ನಡಿಗೆ. ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು ನನ್ನ ಶೂಸೇವೆ ನಡೆಯಿತು. ಜಾಹೀರಾತಿನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದಂತೆ ಖುರ್ಚಿಗೆ ಫೆವಿಕ್ವಿಕ್ ಹಾಕಿ ಒಬ್ಬರು ಕೂತಾಗ ಏಳಲು ಆಗದಂತೆ ಅಂಡು ಅಂಟಿದ್ದು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಶೂ ಸೋಲ್ ಅಂಟದೆ ಇದ್ದೀತೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದು ನನ್ನ ತಪ್ಪು! ಫೆವಿಕ್ವಿಕ್ ಹಾಕಿದರೂ ಶೂ ಸೋಲ್ ಅಂಟಿರಲೇ ಇಲ್ಲ! ಅಂತೂ ಅದೇ ಶೂ ಹಾಕಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಬಕ್ಕು ಹಗ್ಗ ಬಿಗಿಯಲು ಮರಿಮಲ್ಲಪ್ಪ ಕಾಲೀಜಿನಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿರುವ ವಿಶ್ವನಾಥ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಬಿಗಿದದ್ದರಲ್ಲಿ ಯಾಣವೇನೂ ಅದರಪ್ಪನಂಥ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಬಹುದು ಎಂದು ಬೀಗಿ ಮುಂದುವರಿದೆ. ಒಂದೆರಡು ಮೈಲಿ ಹೋಗಿರಬಹುದಷ್ಟೆ. ನನ್ನ ಕಾಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಸೋಲ್ ಹೋಗಲನುವಾಯಿತು! ಅದಕ್ಕೆ ಏನವಸರವೋ ನಾ ಕಾಣೆ! ದಾರ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮೂಂದುವರಿದೆ. ಮುಂದೆ ಹೋದಂತೆ ಒಂದು ಶೂವಿನ ಸೋಲ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೋಲೊಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು! ಇನ್ನೇನು ಗತಿ? ೧೪ಕಿಮೀ ನಡೆಯಬೇಕು. ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಲಿಪ್ಪರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಸಾಧ್ಯವೆ? ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ಆವರಿಸಿತು. ನಮ್ಮೊಡನೆ ನಾಸಿಕದ ಕೆಲವರು ಇದ್ದರು. ಬೆಲ್ಟ್ ಚಪ್ಪಲಿ ಇದೆಯೆ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. ಸುನಿಲ್ ಎಂಬವರ ಬಳಿ ಲೂನಾರ್ ಕಂಪನಿಯ ಬೆಲ್ಟ್ ಚಪ್ಪಲಿ ಇತ್ತು. ಬೆನ್ನಚೀಲ ಇಳಿಸಿ ನನಗೆ ಅವರ ಚಪ್ಪಲಿ ಎರವಲು ಕೊಟ್ಟರು. ಶೂ ಗೆ ಬಿಗಿದ ದಾರ ಬಿಚ್ಚದೆ ಶೂ ತೆಗೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದು ಎಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬಿಗಿದಿದೆ ಅಂದರೆ ನನಗೆ ಬಿಚ್ಚಲೇ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಷ್ಟು! ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದವರು ನಾಸಿಕದ ಮಂದಿಯೇ. ಚಪ್ಪಲಿ ನನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಸರಿಯಾಯಿತು. ಇನ್ನೇನು ಭಯವಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಬೆಟ್ಟವನ್ನಾದರೂ ಹತ್ತಬಹುದು ಎಂಬ ಧೈರ್ಯ ಬಂತು.

sheo not readysheo

ಸೋಲ್ ಹೋದ ಶೂವನ್ನು ಚೀಲದೊಳಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ. (ಶೂ ಸೋಲ್‌ಗೆ ಈಗ ಅಂಟಿನ ಜೊತೆ ಭದ್ರವಾದ ಹೊಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಹಿಮಾಲಯ ಹತ್ತಲು ತಯಾರಾಗಿದೆ! ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಇದೇ ಶೂ ಏನೂ ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾಗದೆ ಕೈಲಾಸ ಮಾನಸ ಸರೋವರ ಯಾತ್ರೆ ಕೈಗೊಂಡಿತ್ತು!) ಸಹಾಯಹಸ್ತ ತೋರಿದ ನಾಸಿಕದ ಮಂದಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದವನ್ನರ್ಪಿಸಿದೆ.
ಈ ಘಟನೆಯಿಂದ ಒಂದು ವಿಷಯ ಮನದಟ್ಟಾಯಿತು. ಬೆಟ್ಟಹತ್ತಲು ಕಾಲಿಗೆ ಶೂ ಹಾಕಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ. ಬೆಲ್ಟ್ ಚಪ್ಪಲಿ ಮೆಟ್ಟಿಕೊಂಡೂ ಹತ್ತಬಹುದು. ಸ್ಲಿಪ್ಪರ್ ಹಾಕಿಯೂ ಅಷ್ಟು ನಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮೊಡನಿದ್ದ ರಾಮಚಂದ್ರ ೩ ದಿನವೂ ಅಷ್ಟು ದೂರವನ್ನು ಹವಾಯಿ ಸ್ಲಿಪ್ಪರ್ ಹಾಕಿಯೇ ನಡೆದಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ! ಕಾಲಲ್ಲಿ ಗುಳ್ಳೆ ಏಳಲಿಲ್ಲ! ಇನ್ನೊಬ್ಬ ರಾಮಚಂದ್ರ ಬೆಲ್ಟ್ ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕಿದ್ದ. ಎಂಥ ಶೂ ದರಿದ್ರದ್ದು. ನೀರಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಬಿಚ್ಚಬೇಕು. ಶೂ ಹಾರ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಥೂ ಥೂ. ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕಿದ್ದರೆ ಇಂಥ ಅವಸ್ಥೆ ಪಡಬೇಕಿತ್ತೆ ಎಂದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಗೇಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ!

ರಾಮಚಂದ್ರರೆಂಬ ಇಬ್ಬರು ಆಪತ್ಭಾಂದವರು

ರಾಮಚಂದ್ರರೆಂಬ ಇಬ್ಬರು ಆಪತ್ಭಾಂದವರು

ಎಂದಿನಂತೆ ನಾವು ನಾಲ್ವರು ಹಿಂದುಳಿದೆವು. ಭಾರತಿಯವರು (ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಕಷ್ಟವಾದೀತೆಂದು) ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ನೇರ ಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತ ಸಾಗಿದೆವು. ಒಂದೆರಡು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕಾಣಿಸಿದುವು. ಚಿಟ್ಟೆಗಳ ಹಾರಾಟದ ಸಂದರ್ಭದ ಸೌಂದರ್ಯ ನೋಡಿದೆವು. ಕ್ಯಾಮರಾ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಒಂದೆರಡು ಸಿಕ್ಕವಷ್ಟೆ. ಅವುಗಳದು ಕ್ಷಣಚಿತ್ತ ಕ್ಷಣಪಿತ್ತ! ಅವು ಕೂರುವಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಕಾಯುವ ಸಮಯ ನಮಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾರುವಾಗಲೇ ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸುವಂಥ ಕ್ಯಾಮರ ನನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೋಡಿಯೇ ತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದಿದೆ! ನಿಸರ್ಗದ ಸೊಬಗನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆವು.

nisarga 1

pakshi

nisarga

salu

anabe

ವಿಭೂತಿ ಜಲಪಾತ

ಸುಮಾರು ೭ಕಿಮೀ ಸಾಗಿ ವಿಭೂತಿ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಬಂದೆವು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಸಾಲಾಗಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೇ ಸಾಗುವಂಥದು. ಅಷ್ಟು ಕಿರಿದು. ಎತ್ತರದಿಂದ ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮಿಂದ ಮೊದಲೆ ತಲಪಿದವರು ಹೆಚ್ಚಿನವರು ನೀರಿಗಿಳಿದು ಈಜು ಹೊಡೆದು ಮುಂದೆ ಹೊರಡಲನುವಾಗಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನೀರು ಧಾರೆ ನೋಡಿಯೇ ಖುಷಿ ಅನುಭವಿಸಿದರು. ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ವಿರಮಿಸಿದೆವು. ವೇಲಾಯುಧನ್ ಮಾತ್ರ ಈಜಿದರು. ರಾಮಚಂದ್ರನೂ ನೀರಿಗಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರವಾಸಿಗರಾಗಿ ಬಂದ ಪರದೇಶದವರಿಬ್ಬರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಈಜುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಬಂಡೆ ಮೇಲಿಂದ ನೀರಿಗೆ ಡೈವ್ ಹೊಡೆದದ್ದು ನೋಡಲು ಸಖತ್ತಾಗಿತ್ತು!

vibhuti falls

harata

velayudhan

ಜಲಧಾರೆ ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಬೆಟ್ಟ ಏರಬೇಕು. ೭೦ಡಿಗ್ರಿ ಕಡಿದಾದ ಏರುದಾರಿ. ಕುರುಚಲು ಗಿಡ, ಮರದ ಬೇರು, ಬಳ್ಳಿ ಹಿಡಿದು ಏರಬೇಕು. ಕಾಲು ಉದ್ದ ಇರುವವರಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಲ್ಲ. ಗಿಡ್ಡ ಇರುವವರು ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಯಾರದಾದರೂ ಸಹಾಯ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಕೈನೀಡಿ ಎಳೆದು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆವು. ದಟ್ಟ ಕಾಡು. ಆ ಕಾಡಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲೂ ಬಿ‌ಎಸ್‌ಎನ್‌ಎಲ್ ರೇಂಜ್ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು! ಮೂರು ದಿನಗಳ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಈ ದಾರಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದುದು. ಸುಮಾರು ೫-೬ಕಿಮೀ ದೂರವೂ ಬೆಟ್ಟ ಏರಬೇಕು. ಸಮತಟ್ಟು, ಇಳಿಜಾರು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಯಾಣಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಎಂದು ಫಲಕ ಸಿಗುವಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಏರುದಾರಿಯೇ. ಎಲ್ಲರೂ ಏದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ, ಹತ್ತಲಾಗದಿದ್ದವರನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು ಎಳೆದು ಹತ್ತಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿದೆವು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಮಂಗಗಳು ಮರದಿಂದ ಮರಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆವು. ಬೇರೆ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ದರುಶನ ನಮಗಾಗಲಿಲ್ಲ.

hema

dari
ಮಳೆರಾಯ ಮುನಿದಾಗ
ಆಯಿತು ಇನ್ನೇನು ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟೆವು. ಏರು ದಾರಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಮಾಮಾಲಾ ಅವರಿಗೆ (ಏರು ಹತ್ತಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು) ಆಗಾಗ ಹೇಳುತ್ತ ಏರು ದಾರಿ ಕ್ರಮಿಸಿ, ಸಮತಟ್ಟು ರಸ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅಬ್ಬ ಅಂತೂ ತಲಪಿದೆವು ಎಂಬ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಭಾವ ಮೂಡಿತು. ಯಾಣಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಎಂಬ ಫಲಕ ಕಂಡದ್ದೆ ಇನ್ನೇನು ಬಹಳ ದೂರವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂತಸವಾಯಿತು! ಅಲ್ಲೆ ಕೂತು ಬುತ್ತಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಚಪಾತಿ ಪಲ್ಯ ತಿಂದು ನೀರು ಕುಡಿದು ಸಾಗಿದೆವು.

yana

ಮುಂದಕ್ಕೆ ರಸ್ತೆಯೇ. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ (ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಸ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬಿದ್ದಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ) ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು ಕಾಡು. ರಸ್ತೆ ತಲಪಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮಿರಿಂಡ ಕುಡಿದ ಡಬ್ಬ ಗಿಡಕ್ಕೆ ನೇತು ಹಾಕಿರುವುದು ಕಂಡಿತು.

mirinda

ಅಲ್ಲಿಂದ ೨-೩ಕಿಮೀ ಮುಂದೆ ಬಂದಾಗ ಮಳೆ ಹನಿ ಹಾಕಲು ಸುರುವಾಯಿತು. ಆಗ ಗಂಟೆ ೩.೩೦ ಆಗಿತ್ತು. ನಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗಿದೆವು. ಮುಂದೆ ಮಳೆ ಜೋರಾಯಿತು. ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ನಿಂತೆವು. ಯಾಣ ತಲಪಲು ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವೇ ಕಿಮೀ ದೂರವಿರುವಾಗ ನಾವು ಕೆಲವೇ ಮಂದಿ ಅಕಾಲಿಕ ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆಗೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ಒದ್ದೆಯಾದೆವು. ಒಂದು ಗಂಟೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸುರಿಯಿತು. ಮಲೆನಾಡ ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವಂಥದ್ದಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರಿವು ಇರಬೇಕಿತ್ತು! ಗಂಟೆ ೪.೩೦ ಆದಾಗ ಇನ್ನು ನಿಂತು ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲ. ಹೇಗೂ ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಮುಂದೆ ಹೋಗೋಣ ಎಂದು ಮುಂದುವರಿದೆವು. ನಾವು ಮಳೆಗೆ ನಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ್ದರೆ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲೇ ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಅಂಗಡಿಮುಂಗಟ್ಟು ಇತ್ತು. ಅದರಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬಹುದಿತ್ತು. ಮುಂದೆ ಎಷ್ಟು ಸಾಗಬೇಕು ಎಷ್ಟು ದೂರ ಇದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ನಮಗ್ಯಾರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಹತ್ತೇ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸೇರಿದ ಯಾಣದೆಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ಗೇಟ್ ಕಂಡಿತು! ಮುಂದೆ ಹೋದವರೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ಗೂಡಂಗಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು. ಅಯ್ಯೋ ಇಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಿತ್ತು ನಾವು ನಿಲ್ಲದೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಇಷ್ಟು ಒದ್ದೆಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪೇಚಾಡಿಕೊಂಡೆವು! ಮಿಂಚಿ ಹೋದ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಚಿಂತಿಸಿ ಫಲವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವಾದ ಕ್ಷಣವದು!
ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ನಿಂತು ಮಳೆ ನಿಂತಮೇಲೆ ಯಾಣದ ಭೈರವೇಶ್ವರ ಶಿಖರ ನೋಡಲು ಸಾಗಿದೆವು. ಅದಾಗಲೇ ಸಂಜೆ ಗಂಟೆ ೬ ಆಗಿ ಕತ್ತಲಾವರಿಸಿತ್ತು. ಬಟ್ಟೆ ಒದ್ದೆಯಾದ ಕಾರಣ ನಾವು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡದೆ ಮುಂದೆ ಸುಮಾರು ೩ಕಿಮೀ ದೂರವಿರುವ ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ಭಟ್ಟರ ಮನೆಗೆ ನಡೆದೆವು. ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬಂದು ಯಾಣ ನೋಡುವ ಎಂದು ವೇಲಾಯುಧನ್ ಹೇಳಿದರು. ಮಳೆ ಬಂದು ರಸ್ತೆ ಕೊಚ್ಚೆಮಯ. ಅಂಟಾದ ಕಪ್ಪು ಮಣ್ಣು ಚಪ್ಪಲಿಗೆ ಮೆತ್ತಿ ಕಾಲು ಎತ್ತಿಡಲು ಭಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಕಾಲೆಳೆದುಕೊಂಡು ಸಾಗಿದೆವು.
ಚಾರಣದ ಕೊನೆಯಹಂತ
ಸಂಜೆ ಆರೂವರೆ ಗಂಟೆಗೆ ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ಭಟ್ಟರ ಮನೆ ತಲಪಿದೆವು. ಅವರ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿತ್ತು. ಅದರ ಎಲೆಗಳನ್ನು ನೇಯ್ದು ಕಟ್ಟಿದ ರೀತಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸೊಗಸಾಗಿ ಕಂಡಿತು.

kabbu

ವಿಭೂತಿ ಜಲಪಾತದಿಂದ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಹೊತ್ತು ತಂದಿರಿ ಎಂದು ಹುಸಿಮುನಿಸಿನಿಂದ ಭಟ್ಟರು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು! ಮಳೆಯಿಂದ ವಿದ್ಯುತ್ ಕೈಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಸೋಲಾರ್ ದೀಪ ಮಂಕಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಚಹಾ ಅವಲಕ್ಕಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಗಂಗೋತ್ರಿ ಘಟಕದ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ (ವಿದ್ಯಾವರ್ಧಕ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕ) ಜೋಳದ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಸೂಪ್ ತಯಾರಿಸಿದ್ದರು. ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅವರನ್ನು ಅಡುಗೆ ಭಟ್ಟರೆಂದೇ ತಿಳಿದಿದ್ದರು. ಅವರು ಬಿಳಿಪಂಚೆ ಉಟ್ಟು ಮೇಲೊಂದು ಬೈರಾಸು ಇಳಿಬಿಟ್ಟು ಸೂಪ್ ವಿತರಣೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದರು!
ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುಚಿಯಾಗಿ ಕೂತೆವು. ರಾತ್ರೆ ೮ಕ್ಕೆ ಅನ್ನ ಸಾರು, ಸಾಂಬಾರು, ತಂಬ್ಳಿ, ಪಾಯಸದ ಊಟ.
೯ ಗಂಟೆಗೆ ಚಾವಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಭೆ ಸೇರಿದೆವು. ಚಾರಣದ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೆಲವರು ಹೇಳಿದರು. ಮೊದಲ ದಿನ ನಮ್ಮನ್ನು ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಕುರಿತುಂಬಿದಂತೆ ತುಂಬಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದದ್ದು ಸರಿ ಇಲ್ಲ. ಕೂರಲು ಸೀಟ್ ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತಲೆಬಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು ಕಾಲುನೋವು ಬಂತು. ನಾವು ನಡೆದೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ೨ ಸಲದ ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ತುಂಬುವ ಬದಲು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಓಡಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ನಾಸಿಕದಿಂದ ಬಂದವರೊಬ್ಬರು ಆಕ್ಷೇಪ ತೆಗೆದರು. ಅದು ನಮ್ಮ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಇರಲಿಲ್ಲ. ನದಿ ದಾಟಲು ಕತ್ತಲೆಯಾಗಬಾರದೆಂಬ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ನಮ್ಮದೇ ಜೀಪನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ್ದು. ಸಮಯದ ಅಭಾವದಿಂದ ಅಷ್ಟು ಸಲ ಓಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟರು ಆಯೋಜಕರು. (ಮೊದಲ ದಿನ ಸುಮಾರು ೯ಕಿಮೀ ದೂರವನ್ನು ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದರು.) ಅದು ಆಕ್ಷೇಪ ಹೇಳುವಂಥ ಕೊರತೆಯಲ್ಲ. ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಈ ಚಾರಣವನ್ನು ಆಯೋಜನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಹೇಳೋಣ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಕೇಳಿಬಂತು. ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನಕರವಾಗಿ ಗೋಪಿಯವರು ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟರು. ಈ ಚಾರಣದಿಂದ ಅರ್ಧ ಕಿಲೋ ಭಾರ ಇಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾದ ಊಟ ಹಾಕಿದರಿಂದ ಅದು ಈಡೇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದರೊಬ್ಬರು! ಚಾರಣ ಯಶಸ್ವಿಗೊಳಿಸಿದ ನಮಗೆ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಹಾಗೂ ಗಂಗೋತ್ರಿ ಘಟಕದ ರಜತ ಮಹೋತ್ಸವದ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಹೊರತಂದ ಚಾರಣಶ್ರೀ ಎಂಬ ಸವಿಸಂಚಿಕೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಚಾರಣದ ಏರ್ಪಾಡನ್ನು ಮುಕ್ತ ಕಂಠದಿಂದ ಹೊಗಳಿದರು. ನಿದ್ದೆ.
ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ
೧೩-೧೨-೨೦೧೪ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಚಹಾ. ಚಂದ್ರಣ್ಣ (ಚಂದ್ರಶೇಖರ್) ಹಾಗೂ ಸುರೇಶಣ್ಣನವರು (ಜಿ.ಡಿ ಸುರೇಶ್, ಕೈಗಾರಿಕೋದ್ಯಮಿ) ಅಕ್ಕಿ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ತಯಾರಿಸಿದರು. ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ರುಚಿಯಾಗಿತ್ತು. ರುಚಿಗೆ ತಕ್ಕ ಚಿತ್ರಾನ್ನವೂ ಇತ್ತು. ತದನಂತರ ತಂಡದ ಚಿತ್ರ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸುವ ಸಂಭ್ರಮ. ದತ್ತಾತ್ರೇಯ ಹೆಗಡೆಯವರ ತಂದೆ ಸುಮಾರು ೯೨ ವರ್ಷದ ವಯೋವೃದ್ಧರು ನಮ್ಮ ಈ ಸಡಗರವನ್ನು ಜಗಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ವೀಕ್ಷಿಸಿದರು. ಭಾರತಿಯವರ ಬಳಿ ಇದ್ದ ದೊಣ್ಣೆ ಅವರಿಗೆ ಬಲು ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಸಂಭ್ರಮಪಟ್ಟದ್ದು ಕಂಡು ಭಾರತಿಯವರು ಆ ದೊಣ್ಣೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೇ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು. ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಳಿಯೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೋರಿಸಿ ಖುಷಿಪಟ್ಟರು. ಎಲ್ಲರೂ ಪರಸ್ಪರ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಹೊರಟರು.

paka

ಪಾಕತಜ್ಞರು

ಪಾಕತಜ್ಞರು

tanda 1

ಪಂಚಮಂ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿ!

ಪಂಚಮಂ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿ!

ಸಮರ್ಥ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ೩ ಮಂದಿ

ಸಮರ್ಥ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ೩ ಮಂದಿ

DSCN3150
ಕೃತಜ್ಞತಾ ಸಮರ್ಪಣೆ
ಯೂಥ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಅಸೋಸಿಯೇಶನ್ ಒಂದು ಲಾಭರಹಿತ ಸಂಸ್ಥೆ. (ನೊ ಪ್ರಾಫಿಟ್, ನೊ ಲಾಸ್ (ಗೈನ್) ಎಂಬುದು ಮೂಲಮಂತ್ರ) ಈ ಚಾರಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆಸಲು ಶ್ರಮಿಸಿದ ಯೂಥ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಅಸೋಸಿಯೇಶನ್ ಗಂಗೋತ್ರಿ ಘಟಕ ಮೈಸೂರು ಇದರ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾದ ಅಯ್ಯಪ್ಪ, ಪರಶಿವಮೂರ್ತಿ, ಸುರೇಶ್, ಸತೀಶ್, ನಾಗರಾಜ್, ಚಂದ್ರಶೇಖರ್, ಗಣಪಯ್ಯ, ರಮಾ, ಗೋಪಿ, ರಾಣಿ, ಮತ್ತು ಇತರ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಇವರೆಲ್ಲ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ತಮ್ಮ ಮನೆ, ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯ ಬಿಟ್ಟು ಯಾವ ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಓಡಾಟ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಸುರೇಶ್ ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಅವರು ಅಡುಗೆಮನೆ ಪಾರುಪತ್ಯ ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಅಡುಗೆಮಾಡಿ ಬಡಿಸಿದ್ದೂ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಉಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರಥಮಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪರಿಕರ, ನಮಗೆಲ್ಲ ಹಂಚಲು ಚಾಕಲೆಟ್, ಕಡ್ಲೆಚಿಕ್ಕಿಗಳು, ಅಡುಗೆ ಪರಿಕರ ಇತ್ಯಾದಿ, ಮಡಿಕೇರಿ ಘಟಕದಿಂದ ೨೦೦ ರಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸುರೇಶರ ೨ ವಾಹನ ಬಂದಿತ್ತು.

ಯಾಣಕ್ಕೆ ಯಾನ
ನಾವು ನಾಲ್ಕೈದು ಮಂದಿ (ನಿನ್ನೆ ಯಾಣ ಬಂಡೆ ನೋಡದವರು) ಯಾಣಕ್ಕೆ ನಡೆದೆವು. ಮೊದಲು ಏಣ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಏಣ ಅಂದರೆ ಏರುವುದು ಎಂದರ್ಥ. ಈಗ ಏಣ ಹೋಗಿ ಯಾಣವಾಗಿದೆಯಂತೆ. ಭೈರವೇಶ್ವರ ಶಿಖರ, ಹಾಗೂ ಚಂಡಿಕಾ( ಮೋಹಿನಿ) ಶಿಖರ ಎಂಬ ಎರಡು ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆಗಳು ಎದುರು ಬದುರು ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತ ಬಂದು ಯಾಣ ಕಂಡೆವು ಎಂಬ ಉದ್ಗಾರ ತೆಗೆದೆವು. ಆ ಬಂಡೆಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು ಸಾಲದು. ಅಷ್ಟು ಸೊಗಸು.
ನಮ್ಮೂರ ಮಂದಾರ ಹೂವೆ ಸಿನೆಮಾ ಇಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರೀಕರಣವಾಗಿದೆ. ಆ ಬಳಿಕ ಯಾಣ ಈಗ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪ್ರವಾಸೀ ತಾಣವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಸೊಕ್ಕು ಇದ್ದರೆ ಯಾಣ, ರೊಕ್ಕ ಇದ್ದರೆ ಗೋಕರ್ಣ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬಂಡೆಯ ಕೆಳಗೆ ಭೈರವೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯವಿದೆ. ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಬರಲು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕು.

mohinibetta

ಚಂಡಿಕಾ ಶಿಖರ

ಭೈರವೇಶ್ವರ ಶಿಖರ

ಭೈರವೇಶ್ವರ ಶಿಖರ

jenu

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೂ ಸ್ಥಳಪುರಾಣವೆಂಬುದಿವೆ. ಶ್ರೀಹರಿಯು ನರಸಿಂಹನಾಗಿ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ವಧಿಸಿದನು. ಶೋಣಿತಾಪುರದ ರಾಜ್ಯಭಾರವನ್ನು ಪ್ರಹ್ಲಾದ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನ ಪತ್ನಿ ಮಾಯಾವತಿಗೆ ಮೈದುನ ಶಂಬರನಿಂದ ಕೃಷ್ಣಾಕ್ಷ ರಕ್ತಾಕ್ಷ ಎಂಬ ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸುವರು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ವರ ಪಡೆಯುವರು. ಕೃಷ್ಣಾಕ್ಷ ಕಾಮಗಮನ ವಿಮಾನವನ್ನೂ, ತನ್ನ ರಕ್ತ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ತನ್ನಂತೆ ಇರುವ ವೀರರು ಹುಟ್ಟಿಬರಲಿ ಎಂಬ ವರವನ್ನು ಪಡೆದನು. ತನಗೆ ಪುರುಷರಿಂದ ಮರಣ ಬರದಿರಲಿ ಎಂಬ ವರವನ್ನು ಹಾಗೂ ಉರಿಶರವನ್ನೂ ರಕ್ತಾಕ್ಷ ಪಡೆದನು. ವರಪಡೆದ ಈರ್ವರೂ ಗರ್ವದಿಂದ ವರುಣಲೋಕಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದರು. ವರುಣನು ಸಹ್ಯಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಕೌಸ್ತುಭರತ್ನ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ದಾಳಿಯಿಟ್ಟರು. ಮಹಾವಿಷ್ಣು ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಬರುವನು. ವಿಷ್ಣು ಅವರಬಳಿ ತನ್ನ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಶಿವಪಾರ್ವತಿಯರನ್ನು ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಕರೆತರುವನು. ಇಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ರಾಕ್ಷಸರು ಮುತ್ತಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಪರ್ವತದ ಕಾಡುಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗುವರು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ಕೃಷ್ಣಾಕ್ಷನು ಕಾಮಗಮನ ವಿಮಾನವೇರಿ ರಾಕ್ಷಸರೊಡನೆ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಕೊಡಲನುವಾದನು. ಇದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಶಿವ ಹಣೆಗಣ್ಣು ತೆರೆದು ವಿಮಾನವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ವಿಮಾನ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರಲು, ಅದರಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಧುಮುಕಿ ಕೃಷ್ಣಾಕ್ಷ ಶಿವನಮೇಲೆ ಗಾದಾಪ್ರಹಾರಮಾಡಿದನು. ಶಿವ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡು ಭೈರವಾಕಾರ ತಾಳಿ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದು ತ್ರಿಶೂಲ ಬೀಸಿದನು. ಆಗ ಶಿಲಾಶಿಖರವು ಇಬ್ಭಾಗವಾಯಿತು. ತ್ರಿಶೂಲದ ಇರಿತಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣಾಕ್ಷ ಹತನಾದನು.
ರಕ್ಕಸರೊಂದಿಗೆ ರಕ್ತಾಕ್ಷನು ಉರಿಶರ ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಪಾರ್ವತಿಯು ಮೋಹಿನಿಯಾಗಿ ರಕ್ತಾಕ್ಷನ ಎದುರು ಸುಳಿದಾಡಿದಳು. ಸುಂದರ ರೂಪಕ್ಕೆ ಮರುಳಾದ ರಕ್ತಾಕ್ಷ, ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ವರಿಸುವಂಥವಳಾಗು ಎಂದು ಕೇಳುವನು. ನಿನ್ನ ಈ ವೀರಾವೇಶ ಕಂಡು ನಾನು ಹೆದರಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ಬಿಲ್ಲುಬಾಣ ಧರಿಸಿ ಹತ್ತಿರ ಬಾ ಎಂದರೆ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಾಳು? ಎಂದಳು. ಅವಳ ಮಾತಿಗೆ ಮರುಳಾಗಿ ರಕ್ತಾಕ್ಷ ಶರಗಳನ್ನು ಬಿಸುಟು ಅವಳ ಬಳಿ ಬಂದನು. ಒಡನೆಯೇ ಪಾರ್ವತಿ ಚಂಡಿಯಾಗಿ ರಕ್ತಾಕ್ಷನ ಕರುಳು ಬಗೆದಳು. ಉರಿಶರದಿಂದ ಕಾಡು ಉರಿಯತೊಡಗಿತು. ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಶಿವನು ಗಂಗೆಗೆ ಹೇಳಿದನು. ವರುಣನು ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆಗರೆದನು. ರಕ್ತಾಕ್ಷನನ್ನು ವಧಿಸಿದ ಚಂಡಿ ಅಲ್ಲೇ ಶಿಲೆಯಾಗಿ ನಿಂತಳು. ಅದೇ ಚಂಡಿಕಾ ಶಿಖರ.
ಸಹ್ಯಾದ್ರಿರಾಜನು ಸತೀಸಮೇತನಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಸುಪ್ರೀತನಾದ ಶಿವನು ಬಂಡೆಯ ತಳದಲ್ಲಿ ಭೈರವೇಶ್ವರನಾಗಿ ನೆಲೆನಿಂತನು. ಅದುವೇ ಭೈರವೆಶ್ವರ ಶಿಖರ. ಭೈರವೇಶ್ವರನ ಉತ್ತರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನಾಗರಾಜ, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ ಆಗ್ನೇಯದಲ್ಲಿ ಗಣೇಶ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ವೀರಭದ್ರ ಗಣಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಇಲ್ಲಿಯ ಸ್ಥಳಪುರಾಣ.

yanada sobagu
ನಾವು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಬಂದು ಬಂಡೆಗಳ ಛಾಯಾಚಿತ್ರ ತೆಗೆದು ಹೊರಟೆವು. ಬಂಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಜೇನುಹುಳಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಫ್ಲಾಶ್ ಬಳಸಿ ಛಾಯಾಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯಬಾರದು. ಬರುತ್ತ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಟ್ಟೆಗಳ ಹಿಂಡು ಕಂಡೆವು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸುಮಾರು ೩ಕಿಮೀ ನಡೆದು ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆಗೆ ಬಂದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಹಾಳೆಯ ಟೋಪಿ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಿತು.

toppi
ಯಾಣಕ್ಕೆ ವಿದಾಯ
ಅಲ್ಲಿಂದ ಕುಮುಟಕ್ಕೆ ತೆರಳಲು ಬಸ್ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಮಾತ್ರ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ದತ್ತಾತ್ರೇಯಭಟ್ಟರ ನೆಂಟರ ಮಾರುತಿ ಓಮ್ನಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೆವು. ಓಮ್ನಿಯಲ್ಲಿ ೧೨ ಗಂಟೆಗೆ ಹೊರಟು ೧ ಗಂಟೆಗೆ ಕುಮುಟ ತಲಪಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಹಳ್ಳಿಮನೆ ಖಾನಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿದೆವು. ರೂ. ೫೦ಕ್ಕೆ ಅನ್ನ, ಸಾಂಬಾರು, ಹಾಗಲಕಾಯಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಸಾಸಿವೆ, ತಂಬ್ಳಿ, ಹಸಿಗೊಜ್ಜು ಹಪ್ಪಳ, ಮಜ್ಜಿಗೆ. ಊಟಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದ್ದ ಖಾದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸೇರುವಂಥದ್ದು ಅನ್ನ ಸಾಂಬಾರು ಮಾತ್ರ ಆಗಿದ್ದು ನನ್ನ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ! ಅಲ್ಲಿಂದ ರಿಕ್ಷಾದಲ್ಲಿ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದೆವು. ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಕೂತು ನಿಂತು ಹರಟಿ ಕಾಲ ನೂಕಿದೆವು. ನಮಗೆ ರೈಲಿದ್ದದ್ದು ಸಂಜೆ ೩.೩೦ಕ್ಕೆ. ರೈಲು ಬಂದದ್ದು ಸಂಜೆ ೫ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿಗೆ!

dari kadu
ಮರಳಿ ಗೂಡಿಗೆ
ರೈಲು ಹತ್ತಿ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ಬೋಗಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಹರಟಿದೆವು. ರಾತ್ರೆ ಮಲಗಿದ್ದೊಂದೆ ಗೊತ್ತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬ಗಂಟೆಗೆ ಒಂದು ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ರೈಲು ನಿಂತಾಗಲೇ ಎಚ್ಚರ. ಯಾವ ನಿಲ್ದಾಣವೆಂದು ಬಗ್ಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಅದು ಮೈಸೂರು! ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಚಾರಣ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ತಲಪಿದೆವು.

  ಸಂಪೂರ್ಣಂ

Read Full Post »

ಮೊದಲ ಭಾಗ

ಈ ಬಾರಿ ಯೂಥ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಕರ್ನಾಟಕ ಘಟಕ ಆಯೋಜಿಸಿರುವ ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದ ಚಾರಣವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಗಂಗೋತ್ರಿ ಘಟಕ ಮೈಸೂರು ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಒಂದು – ಎರಡು ದಿನಗಳ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಗೊತ್ತೇ ಹೊರತು ಐದು ದಿನಗಳ ಈ ಚಾರಣ ನನಗೆ ಹೊಸತು. ೩ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲೇ ಈ ಚಾರಣ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದೆ. ಅದು ನೆರವೇರಿಯೇಬಿಟ್ಟಿತು. ಚಾರಣ ಹವ್ಯಾಸ ಒಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತೆಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಎಷ್ಟು ಒದರಿದರೂ ಬಿಡುವ ಪೈಕಿ ಅಲ್ಲ!
ಒಟ್ಟು ಐದು ತಂಡ (ದಶಂಬರ ೨೦೧೪ ೭- ೧೫) ಒಂದೊಂದು ತಂಡದಲ್ಲಿ ೪೦ ಜನರಿಗೆ ಅವಕಾಶ. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಅರಿಯುವ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಜನಜೀವನ ತಿಳಿಯುವ, ಅರಣ್ಯದ ಸೊಬಗು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೇ ಈ ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದ ಚಾರಣದ ಉದ್ದೇಶ. ನಗರಜೀವನದ ಗಡಿಬಿಡಿ, ಗದ್ದಲದಿಂದ ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ದೂರವಿದ್ದು ಅಪ್ಪಟ ಗ್ರಾಮಜೀವನದ ಅನುಭವ ಸವಿಯುವ ಅಮೂಲ್ಯ ಅವಕಾಶ.
ಶೀಗೇಕೇರಿಯತ್ತ ದೂರದೃಷ್ಟಿ
ದಶಂಬರ ೮ನೇ ತಾರೀಕಿನಂದು ರಾತ್ರೆ ೧೦.೩೦ಕ್ಕೆ ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಧಾರವಾಡ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದೆವು. ತಾರೀಕು ೯-೧೨-೨೦೧೪ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೮ ಗಂಟೆಗೆ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರೈಲಿಳಿದು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕಾಮತ್ ಖಾನಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಒಂದು ಕಿಮೀ ದೂರ ನಡೆದು ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ತಲಪಿದೆವು. ೯.೧೫ಕ್ಕೆ ಯಲ್ಲಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದೆವು. ೧೦.೪೫ಕ್ಕೆ ಯಲ್ಲಾಪುರದಲ್ಲಿಳಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಾರೆ, ಶೀಗೇಕೇರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಹತ್ತಿದೆವು. ೧೧.೧೫ಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ಬಾರೆ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿಳಿದೆವು. ಬಸ್ ಬಾರೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಿರುಗಿ ಬಂತು. ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ೧೨.೪೫ಕ್ಕೆ ಶೀಗೇಕೇರಿ ಊರು ತಲಪಿದೆವು.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
ಅಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟರು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ತಂಪು ಕಷಾಯ- ತಂಬ್ಳಿ ಕೊಟ್ಟರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸುಮಾರು ೩ಕಿಮೀ ನಡೆದು ಶೀಗೇಕೇರಿ ಶಾಲೆ ತಲಪಿದೆವು. ದಶಂಬರ ೯ರಿಂದ ೧೩ರ ತನಕ ಒಟ್ಟು ಐದು ದಿನಗಳ ಚಾರಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮೊದಲು ಉತ್ತರಕನ್ನಡದ ಯಲ್ಲಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಶೀಗೇಕೇರಿ ಕ್ಯಾಂಪಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ  ತಲಪಿಕೊಂಡೆವು. ಮೈಸೂರು, ಬೆಂಗಳೂರು, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಕೇರಳ, ಸಾಗರ ಇತ್ಯಾದಿ ಊರುಗಳಿಂದ ಬಂದು ಸೇರಿದ ನಾವು ಒಟ್ಟು ೩೭ ಮಂದಿ ಇದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಅನ್ನ, ಸಾರು, ಸಾಂಬಾರು, ಪಲ್ಯ, ಹಪ್ಪಳ, ಕೇಸರಿಭಾತ್ ಭರ್ಜರಿ ಊಟ ಮಾಡಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ.
ನಮಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ್ಯಕ್ಕೆ ಏರ್ಪಾಡು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಯಾರಾದರೂ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಶಾಲೆಗೆ ನೇಮನಗೊಂಡರೆ ಎಂದು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದಂತೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಮಗೆಲ್ಲ ಟೊಪ್ಪಿ, ಟಿಶರ್ಟ್ ಕೊಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಹೆಸರು ಭಾವಚಿತ್ರವಿರುವ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ ಕೊಟ್ಟರು.
ಸೂರ್ಯಕಲ್ಯಾಣಿ ಗುಡ್ಡದತ್ತ ದೌಡು!
ಸಂಜೆ ೩ಕಿಮೀ ದೂರದ ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೂಲಕ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದೆವು. ಶೋಲಾ ಕಾಡು. ಗಿಡಮರಗಳು ಎತ್ತರವಿಲ್ಲ. ಕುರುಚಲು ಗಿಡ, ಹುಲ್ಲುಗಳು. ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಎರಡು ಗುಂಪು ಈ ಮೊದಲೇ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಾರಣ ದಾರಿ ನಮಗೆ ಸುಗಮವಾಗಿತ್ತು! ಆರ್ಕಿಡ್ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಕಂಡೆವು.

arkid

ಆ ಸಂಜೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಹರಡಿ ಹುಲ್ಲು ಸುವರ್ಣವರ್ಣದಲ್ಲಿ ಕಾಂತಿ ಬೀರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ತಣಿದೆವು.

kalyani

ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲಿಂದ ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಂಗತನಾಗುವುದನ್ನು ಕಣ್ಣುತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡೆವು. ಜೋಳದ ಕುರುಕಲು, ಚಹಾ ಸೇವನೆಯಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದೆವು.

surya
ಶೀಗೇಕೇರಿ ಶಾಲೆಯ ಏಕೋಪಾಧ್ಯಾಯರು ನಾರಾಯಣ ಭಟ್. ಐದನೇ ತರಗತಿ ವರೆಗೆ ಇದೆ. ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲವಂತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ. ಅವರೊಬ್ಬರೇ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿ ಪಾಟ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವರ ಮನೆ ಶಾಲೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಆ ಊರು ತಲಪಬೇಕಾದರೆ ಬಸ್ಸಿಳಿದು ೩ಕಿಮೀ ನಡೆದೇ ಹೋಗಬೇಕು. ಬೇರೆ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮನೆಯವರು ಬೈಕ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಊರವರು ಮನೆಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಸೋಲಾರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರಂತೆ.
ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ ದಂಪತಿಗಳು, ಅವರ ಮಗಳು ಸ್ಮಿತಾ, ಅವರ ನೆಂಟರಿಷ್ಟರು ಸೇರಿ ರಾತ್ರೆಗೆ ಅಡುಗೆ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಒಂದಿಬ್ಬರು ಚಪಾತಿ ಲಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸೌದೆ ಹಾಕಿ ದೊಡ್ಡ ಹಂಚಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಚಪಾತಿ ಬೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಲೆಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ಬೇಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ರುಬ್ಬುವ ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿ ದೋಸೆಗೆ ಹಿಟ್ಟು ತಯಾರಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವು ೩೭ ಮಂದಿ, ಮೈಸೂರಿನ ಗಂಗೋತ್ರಿ ಘಟಕದ ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು, ಊರವರು ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ ಸುಮಾರು ೫೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿದ್ದರು.

aduge

aduge 1

chapathi
ಸ್ಥಳೀಯ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರತಿಭಾವರಣ
ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುಚಿಯಾಗಿ ಕೂತೆವು. ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿನೀರು ಕಾಯಿಸಿದ್ದರು. ಸಂಜೆ ೭ ಗಂಟೆಗೆ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಸೂಪು. ೭.೩೦ಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ವಿವಿಧ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ದೊಡ್ಡ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದುವು. ಹಾಡು, ನೃತ್ಯ, ಇತ್ಯಾದಿ. ಮಕ್ಕಳ ಉತ್ಸಾಹ, ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆ ನೋಡಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಹರುಷಗೊಂಡೆವು. ಗಾಂಧೀ ವೇಷಧಾರಿ ಘನಗಂಭೀರದಿಂದ ಚರಕದೆದುರು ಕೂತು ನೂತದ್ದು, ಬಬ್ರುವಾಹನ- ಅರ್ಜುನ ಮಾತುಕತೆಯ ಸ್ಮಿತಾಳ ಏಕಪಾತ್ರಾಭಿನಯ, ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸಿತು. ಅವಳು ಸಂಕಷ್ಟಿ ವ್ರತದಲ್ಲಿದ್ದಳಂತೆ. ಊಟ ಮಾಡದೆಯೆ ಕಂಚಿನಕಂಠ, ಇನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಿ ಮಾತಾಡಿರುತ್ತಿದ್ದರೆ! ನಮ್ಮ ತಂಡದ ಮಾನ ಕಾಪಾಡಿದವಳು ಅಪೂರ್ವ. ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಹಾಡು ಹಾಡಿದಳು.

pratibe

dance

babru

apurvaರಾತ್ರೆ ೯ ಗಂಟೆಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಊಟ. ಚಪಾತಿ, ಪಲ್ಯ, ಅನ್ನ ಸಾಂಬಾರು, ಒತ್ತುಶ್ಯಾವಿಗೆ ರಸಾಯನ, ತಂಬ್ಳಿ, ಮಜ್ಜಿಗೆಹುಲ್ಲು ಸಾರು. ಅಬ್ಬ ಹೊಟ್ಟೆಬಿರಿಯ ಊಟ. ಕ್ಯಾಂಪ್ ಫಯರ್ ಎಂದು ಹತ್ತು ಗಂಟೆಗೆ ಸೌದೆ ಉರಿ ಹಾಕಿದರು. ಕೆಲವರು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತ ಸೇರಿದರು. ಅರ್ಧ ಜನ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸೌದೆ ಉರಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಸಭೆ ಬರಖಾಸ್ತು! ದೂರದಿಂದ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿ ಬಂದ ಆಯಾಸದಿಂದಲೋ ಯಾರೂ ಉತ್ಸಾಹಿಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತುಪ್ಪ ಬೆರೆಸಿದ ಖರ್ಜೂರ, ಬೀಡ, ಕಷಾಯ ಸರಬರಾಜಾಯಿತು. ನಿದ್ದೆ.
ಬೆಳಗಾಗೆದ್ದು ಪಕ್ಷಿವೀಕ್ಷಣೆ
೧೦.೧೨.೨೦೧೪. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆರು ಗಂಟೆಗೆ ಚಹಾ. ೬.೩೦ ಗಂಟೆಗೆ ಪಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರು ಒಂದಷ್ಟು ಮಂದಿ ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಹೊರಟೆವು. ಸುಮಾರು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸಿತು. ಲೋರಿಕೇಟ್, ಪಾಂಡ್ ಹೆರಾನ್, ಗದ್ದೆಗುಮ್ಮ ಇತ್ಯಾದಿ ಒಂದೆರಡು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಗೋಚರಿಸಿದುವು. ಬೆಳಕು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಛಾಯಾಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕವು. ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆವು! ೭.೩೦ಗೆ ವಾಪಾಸಾದೆವು. ಅರ್ಧ ಕಿಮೀ ದೂರವೂ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ.

pakshiudayaಬರೋಬ್ಬರಿ ತಿಂಡಿ ಉದ್ದಿನ ದೋಸೆ, ಕುಂಬಳಕಾಯಿ ದೋಸೆಯನ್ನು ಹಂಚಿನಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾವು ತಿಂದೆವು. ಡಬ್ಬಕ್ಕೆ ಚಪಾತಿ, ಗಸಿ, ಚಿತ್ರಾನ್ನ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡೆವು.

   dosetindi

       
ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ
ತಂಡದ ಛಾಯಾಚಿತ್ರ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು, ನಮಗೆ ಆದರೋಪಚಾರ ನೀಡಿದ ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ ಬಳಗದವರೊಡನೆಯೂ ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು ತಿಂಡಿ ತಿಂದಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಭಾರದೊಂದಿಗೆ ಬೆನ್ನ ಚೀಲದ ಭಾರವನ್ನೂ ಹೊತ್ತು ಸಜ್ಜಾದೆವು. ಹಸಿರು ಬಾವುಟ ತೋರಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟರು.

tanda
ಕರಿಕಲ್ಲಿನತ್ತ ಲಕ್ಷ್ಯ
ನಮ್ಮ ತಂಡದ ೩೭ ಮಂದಿಯಲ್ಲದೆ ಸ್ಥಳಿಯರೇ ಆದ ಇಬ್ಬರು ರಾಮಚಂದ್ರರು ನಮಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಾಗಿ ಸೇರಿದರು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗಿದೆವು. ಒಬ್ಬ ರಾಮಚಂದ್ರ ಮುಂದಾಳು. ಅವನನ್ನು ದಾಟಿ ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗಬಾರದು. ಹಿಂದಾಳು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ರಾಮಚಂದ್ರ. ಅವನ ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ ಉಳಿಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅವನದು.

ದಟ್ಟ ಕಾಡು. ಕಾಡಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೫೦ಡಿಗ್ರಿ ಇಳಿಜಾರು. ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುವವರು ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ಹೋದರು. ನಡಿಗೆ ಸಾಧಾರಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇರುವವರು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದರು. ಎಲ್ಲರ ಹಿಂದೆ ನಾನು ಹೋಗಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ತಂಡದ ಸದಸ್ಯರು ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಂಗಸರು ಹಿಂದುಳಿಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನಿತಿದ್ದರು ನನಗೆ. ನಾನೂ ಖುಷಿಯಿಂದಲೇ ಈ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡೆ. ಇಳಿಯಲು ಆಗದವರಿಗೆ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಕೈ ಕೊಟ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತ ಸಾಗಿದೆವು.
ಶೀಗೇಕೇರಿಯಿಂದ ಕರಿಕಲ್ಲಿಗೆ ಸುಮಾರು ೨೨ ಕಿಮೀ ದೂರ ಕಾಡು, ನಾಡು ಕ್ರಮಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕುರುಚಲು ಕಾಡಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹಸುರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ನಡು ನಡುವೆ ಪುಟ್ಟ ಗ್ರಾಮಗಳು, ಗದ್ದೆಗಳು, ತೋಟಗಳು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಮನೆಯವರ ಉಪಚಾರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತ ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ಖುಷಿಯಿಂದಲೇ ಹಾದಿ ಸವೆಸಿದೆವು.

baththa gadde kaduಮಧ್ಯಾಹ್ನ ೧೨.೩೦ಕ್ಕೆ ನೀರು ಹರಿಯುವ ತೊರೆ ಬಳಿ ತಲಪಿದೆವು. ನಾವು ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ತಲಪಿದಾಗ ತಂಡದ ಬಹುತೇಕ ಸದಸ್ಯರು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ್ದರು. ನಾವು ಬುತ್ತಿ ಬಿಚ್ಚಿದೆವು. ಚಿತ್ರಾನ್ನ ಹಳಸಿತ್ತು. ಅದು ನೀರಲ್ಲಿರುವ ಜಲಚರಗಳ ಪಾಲಿಗಾಯಿತು. ಚಪಾತಿ ದೋಸೆ ಇತ್ತು ಅವನ್ನೆ ತಿಂದು ನೀರು ಕುಡಿದು ಸುಧಾರಿಸಿದೆವು.

utada jaga

೧.೩೦ ಗಂಟೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆವು. ಸುಮಾರು ಆರೇಳು ಕಿಮೀ ದೂರ ನಡೆದು ಮಹಾಬಲೇಶ್ವರ ಹೆಗಡೆ ಮನೆ ತಲಪಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಚಹಾ, ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕುಡಿಯುವವರು ಕುಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ತುಸು ವಿರಾಮ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸುಮಾರು ೯ಕಿಮೀ ದೂರ ಟಾಟಾ ಮೊಬೈಲು ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಿಸಿದೆವು. ಅಷ್ಟು ದೂರವನ್ನು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಬೇಡ್ತಿ ನದಿ ದಾಟಲು ರಾತ್ರೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜೀಪ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ೧೯- ೨೦ ಜನರ ಹಾಗೆ ೨ ಸಲ ಜೀಪು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸಾಗಿಸಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆ ೩ಕಿಮೀ ದೂರ ನಡೆದು ಗಂಗಾವತಿ (ಬೇಡ್ತಿ) ನದಿ ತಲಪಿದೆವು.

gangavali nadi
ಕರಿಕಲ್ಲು ನಾರಾಯಣ ಹೆಗಡೆಯವರಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ್ಯ. ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಗಂಗಾವಳಿ (ಬೇಡ್ತಿ) ನದಿ ದಾಟಬೇಕಿತ್ತು. ನೀರಿನ ಹರಿವು ಸೊಂಟದವರೆಗೆ ಇತ್ತು. ಶೂಗಳ ಹಾರವನ್ನು ಕೊರಳಿಗೆ ಹಾಕಿ (ಹೂಹಾರ ಯಾರೂ ಹಾಕದಿದ್ದರೂ ಶೂ ಹಾರ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದಿದೆವು!), ಜೀವರಕ್ಷಕ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿದು ನದಿ ದಾಟಿದೆವು. ರಾಣಿ, ಸತೀಶ್, ನಾರಾಯಣ ಹೆಗಡೆ ನದಿ ದಾಟಿಸಲು ಸಹಾಯಹಸ್ತ ಚಾಚಿದ್ದರು. ನದಿ ದಾಟುವ ಕ್ಷಣವದು ಬಲು ಸೋಜಿಗವೆನಿಸಿತ್ತು. ಸಂಜೆ ೬.೩೦ ಗಂಟೆಗೆ ನಾವು ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ ತಲಪಿದ್ದೆವು.
ನಾರಾಯಣ ಹೆಗಡೆಯವರ ಮನೆ ತಲಪಿ ಅಲ್ಲಿ ಚಹಾ, ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಸೇವನೆ. ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿನೀರು ಕಾಯಿಸಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ನೀರು ಹೊತ್ತು ತಂದು ಬಿಸಿನೀರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಕೂತೆವು. ೭ ಗಂಟೆಗೆ ಟೊಮೆಟೊ ಸೂಪು ಕುಡಿದೆವು. ಮನೆಯ ಹೆಂಗಸರೊಂದಿಗೆ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಅವರ ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದೆವು.

tayariketayari

ಗೂಟಿ ಬಾರಿಸುತ್ತ (ಚೆಂಡೆಯಂತಹ ವಾದ್ಯ ಪರಿಕರ) ಅಲ್ಲಿಯ ಸ್ಥಳೀಯರು ಹಾಡಿದರು. ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಕೂತೆವು. ಚಪಾತಿ ಪಲ್ಯ, ಅನ್ನ ತಂಬ್ಳಿ, ಸಾರು, ಸಾಂಬಾರು, ಕಾಯಿ ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರಿತು. ಊಟವಾಗಿ ಬೆಂಕಿ ಸುತ್ತ ಕೂತೆವು. ಹಾಡು, ತಮಾಷೆ ಮಾತು, ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ಕಷಾಯ ವಿತರಣೆ. ನಿದ್ರೆ.

vadanacamp fireಮುದದಿಂದ ಮೋತಿಗುಡ್ಡದತ್ತ
೧೧-೧೨-೨೦೧೪ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ಚಹಾ, ಏಳೂವರೆ ಗಂಟೆಗೆ ಇಡ್ಲಿ ಸಾಂಬಾರು, ಚಟ್ನಿ. ಬುತ್ತಿಗೆ ಚಪಾತಿ ಪಲ್ಯ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಮೋತಿಗುಡ್ಡಕ್ಕೆ ಹೊರಡಲು ಅಣಿಯಾದೆವು. ೮.೩೦ಗೆ ತಂಡದ ಫೋಟೊ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು ನಾರಾಯಣ ಹೆಗಡೆ ಮತ್ತು ಮನೆಯವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಅರ್ಪಿಸಿ ಮುಂದುವರಿದೆವು. ಗಂಟೆ ೯ ಕಳೆದಿತ್ತು. ಭಾರತಿಯವರು ನೇರ ಯಾಣ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದವರು ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿಸಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಹೊರಟರು. ಭಾರತಿ ಹಾಗೂ ಹೇಮಾಮಾಲಾ ಅವರ ಹಿಂದೆ ನಾನು. ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ವೇಲಾಯುಧನ್ ಹಾಗೂ ರಾಮಚಂದ್ರ. ಬಾಕಿಯವರೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸದಷ್ಟು ಮುಂದೆ.

ಹಿಂದುಳಿದವರು

ಹಿಂದುಳಿದವರು

ಕರಿಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮೋತಿಗುಡ್ಡದೆಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ದಾರಿ ರಸ್ತೆ, ಮುಂದೆ ಹೋದಂತೆ ಕಾಡು. ಕೆಲವೆಡೆ ದಟ್ಟಕಾಡು, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕುರುಚಲು ಸಸ್ಯ. ಮಧ್ಯೆ ನೀರ ತೊರೆ, ಸಾಗಿದಂತೆ ಅಡಿಕೆ ಬಾಳೆ ತೋಟ, ಭತ್ತದ ಗದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಒಂಟಿ ಮನೆ. ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ವಿರಳ. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ವಿರಮಿಸಿ, ಮಜ್ಜಿಗೆ, ನೀರು ಬೆಲ್ಲ ಕುಡಿಯುವವರು ಕುಡಿದು ನಾಲ್ಕು ಮಾತಾಡಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆವು.
ಕಾಡೊಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತ ಸಾಗಿದಂತೆ ನನ್ನ ಶೂ ಸೋಲ್ ಅರ್ಧ ಸೋಲೊಪ್ಪುವಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಮಮಾಲಾ ಕೊಟ್ಟ ರಬ್ಬರ್ ಬ್ಯಾಂಡ್ ಬಿಗಿದು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆ. ಸೋಲಿನಿಂದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಪಾರಾದೆ!

sheo 1
ಮುಂದೆ ತೊರೆ ಬಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಊಟವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೈದಿದ್ದರು. ನಾವು ೧೨ ಗಂಟೆಗೆ ಬುತ್ತಿ ಬಿಚ್ಚಿದೆವು. ಊಟವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ವಿರಮಿಸಿ ಸಾಗಿದೆವು. ಅರ್ಧ ಪರ್ಲಾಂಗು ದೂರದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲೇಶ್ವರ ಹೆಗಡೆ ಮನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಪೂಜೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಿ ಮುಂದೆ ಹೊರಡಲನುವಾದೆವು. ಇನ್ನೂ ತುಂಬ ದೂರ ನಡೆಯಬೇಕಲ್ಲ, ಆಗುತ್ತ ನಿಮಗೆ? ಕಷ್ಟ ಕಷ್ಟ ಎಂಬ ಅವರ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತ ಮುಂದುವರಿದೆವು. ಅವರ ತೋಟದೊಳಗೆಯೇ ಸಾಗಿದೆವು. ಮಂಗಗಳ ಉಪಟಳ ಜೋರಿರಬೇಕು. ಬಾಳೆಗೊನೆಗಳಿಗೆ ಗೋಣಿಚೀಲ ಮುಚ್ಚಿರುವುದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಮುಂದೆ ಬಾಳೆಕಾಯಿಗಳಿಲ್ಲದ ಬೋಳು ಗೊನೆ. ಕಪಿರಾಯ ಒಂದೂ ಬಿಡದೆ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ! ಬಾಳೆಮೋತೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಿದ್ದ!

balegonekhali

ತೋಟದ ದಾರಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾದಂತೆ ಕಾಡು ದಾರಿ. ಕಾಡೊಳಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದು ದಾರಿ ತಪ್ಪೀತೆಂಬ ಭಯವೇ ಆಗದಂತೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮರ, ಬಂಡೆಗಳಮೇಲೆ ಬಾಣದ ಗುರುತನ್ನು ಆಯೋಜಕರು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಹಿಂದೆ ಆಯೋಜಕರ ಪರಿಶ್ರಮ ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯ. ಬಾಣದ ಗುರುತು ನೋಡುತ್ತ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರಾಯಿತು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ನೋಡಲಿ ಬಾಣದ ಗುರುತನ್ನೇ ಕಾಣುವೆ ಎಂಬ ಹಾಡು ಗುನುಗುತ್ತ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸಾಗಿದೆವು.

bana20141210_111612ಮಾಮೂಲು ನನ್ನ ನಡಿಗೆಯ ವೇಗದಿಂದ ಮೂರುಪಟ್ಟು ನಿಧಾನಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ಲಾಭವೇ ಆಗಿದೆ. ಪರಿಸರ, ಪ್ರಕೃತಿ, ಜನರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ಇದರಿಂದ ಸಹಾಯವಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಮಮಾಲಾ ಹಾಗೂ ಭಾರತಿಯವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ. ಒಮ್ಮೆ ಏರುದಾರಿ ಬಂದರೆ ಮುಂದೆ ಇಳಿಜಾರು , ಸಮತಟ್ಟು ದಾರಿ ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿಕೆ. ಕಾಡುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೆಣಭಾರದ (ಹೆಣ ಭಾರವೇ? ಎಂದು ಹೊತ್ತು ಅನುಭವವಿಲ್ಲ! ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆ ಅಷ್ಟೆ!) ಚೀಲ ಹೊತ್ತು ನಡೆಯುವ ಅನುಭವ ನಿಜಕ್ಕೂ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಚೀಲದ ಭಾರವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಗುರಗೊಳಿಸಬಹುದಿತ್ತು ಎಂಬ ಅನುಭವವೂ ಆಗಿದೆ! ಇಂಥ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಟ ಸಾಮಾನು ತರುವುದು ಕ್ಷೇಮಕರ.

ಕಾಡುಹೂಗಳು ಮನಕ್ಕೆ ಮುದವನ್ನಿತ್ತವು. ಇರುವೆಗಳ ಸೈನ್ಯ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಂಡೆವು. ದೈತ್ಯ ಮರಗಳು, ಪೊದೆಯಂಥ ಸಸ್ಯಗಳು ದಾಟಿ ಮುಂದುವರಿದೆವು.

DSCN2669DSCN2614DSCN2647

DSCN2661

ಮಳೆಹನಿ ಬೀಳಲು ಸುರುವಾಯಿತು. ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದು ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ಕೂತೆವು. ಅದರ ಬಳಿ ಬೈಹುಲ್ಲು ಕಣ ಇತ್ತು. ಅದರದೆದುರು ಬೆರ್ಚಪ್ಪನನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಬೆರ್ಚಪ್ಪ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು!

berchappa

ದಾರಿ ಮಧ್ಯೆ ಅನಂತನಾಯಕರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಳನೀರು ಕುಡಿದೆವು. ಆಗ ಮರಹತ್ತಿ ಎಳನೀರು ಕೊಯಿದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅವರು ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಮಚ್ಚನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ ವಿಧಾನ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗಿ ಫೋಟೊ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದೆ!

DSCN2688 ತೋಟದಲ್ಲಿ ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ಹಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

adike
ಕಾಡುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಕೋತಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ದರ್ಶನವೀಯಲಿಲ್ಲ. ಹೌದು! ಇಷ್ಟೊಂದು ಮಂದಿ ಕಾಡುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತ ಗದ್ದಲ ಮಾಡುತ್ತ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿ ಎದುರು ಇದ್ದೀತು? ಪಕ್ಷಿಗಳ ದನಿ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮೋತಿಗುಡ್ಡದ ಹತ್ತಿರ ತಲಪಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ದೈತ್ಯ ಗಾತ್ರದ ಮಂಗಟ್ಟೆ ಹಕ್ಕಿ ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತ ಸಾಗಿದ ಅಪೂರ್ವ ದೃಶ್ಯ ನೋಡಿ ಪಾವನಗೊಂಡೆವು. ಎಂಥ ಚಂದ ಅದರ ರೆಕ್ಕೆ. ಒಂದುಕ್ಷಣ ನಮಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿ ಮಾಯವಾಯಿತು! ಸುಮಾರು ೧೬ಕಿಮೀ ದೂರ ನಾವು ನಡೆದು ಮೋತಿಗುಡ್ಡ ತಲಪಿದೆವು.

prakruti

ಸೂರ್ಯನ ನಿರ್ಗಮನ- ಭಾಸ್ಕರನ ಸ್ವಾಗತ!
ಮೋತಿಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರ ಹೆಗಡೆಯವರ ಮನೆ ತಲಪುವಾಗ ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸಲು ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ. ಆ ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸಿದರೂ ಈ ಭಾಸ್ಕರ ಬೆಳಕು ತೋರಿ ನಮಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಿದ್ದರು! ಚಹಾ, ಅವಲಕ್ಕಿಯನ್ನಿತ್ತು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.

mane

ಟೊಮೆಟೊ ಸೂಪು ಕುಡಿದು ಸ್ನಾನಾದಿ ಮುಗಿಸಿ ಕೂತೆವು. ರಾತ್ರಿ ಮನೆ ಎದುರು ಚಪ್ಪರದಲ್ಲಿ ಹೊಸತೋಟ ಮಂಜುನಾಥ ಭಾಗವತರಿಂದ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಹಿಂಸೆ ಎಂಬ ವಿಚಾರಭರಿತ ಭಾಷಣ ಕೇಳುವ ಸುಯೋಗ ದೊರೆತಿತ್ತು. ನೀವೆಲ್ಲ ಚಾರಣ ಕೈಗೊಂಡದ್ದು ಬಲು ಖುಷಿ ನೀಡಿತು. ಎಂದು ಪ್ರಶಂಸಿದರು. ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ, ಗಾಂಧೀಜಿ ತತ್ತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ, ಪ್ರಚಲಿತ ವಿದ್ಯಾಮಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಸೊಗಸಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರು. ಒಂದೆರಡು ಪ್ರಸಂಗಗಳ ಯಕ್ಷಗಾನ ಹಾಡುಗಳನ್ನೂ ಹಾಡಿದರು.

bhagavataruDSCN2793

(ಭಾಗವತರು ಮೋತಿಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಬಳಿ ಇರುವ ಅರಳೀಮರದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ವಾಸವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸುಮಾರು ೭೦ರಮೇಲೆ ವಯಸ್ಸು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ೪.೩೦ಗೇ ಏಳುತ್ತಾರಂತೆ.) ನಮ್ಮ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಕೇರಳ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಿಂದ ಬಂದ ಹದಿನೈದು ಮಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಅರ್ಥವಾಗದ ಕಾರಣ ಮಂಜುನಾಥ ಭಾಗವತರ ಭಾಷಣದ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಆಂಗ್ಲದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೇ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಹೇಮಮಾಲಾ ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ನೆನಪು, ಭಾಷೆಯ ಹಿಡಿತ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿತು.

  ಪಾದಸೇವೆ!

ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಂದಿಯ ಪಾದಗಳಲ್ಲೂ ಶೂ ಕಚ್ಚಿ ಬೊಬ್ಬೆಳೆದ್ದಿದ್ದುವು. ಎಲ್ಲರೂ ಮುಲಾಮು ತಿಕ್ಕಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟರ್ ಹಾಕಿ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ  ಶೂಗಳ ಆರೋಗ್ಯ ಮಾತ್ರ ಹದಗೆಟ್ಟಿತ್ತು. ಸೋಲ್ ಎರಡೂ ಆಚೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಮಂಡ್ಯದ ಶಂಕರ ಅವರು ಫೆವಿಕ್ವಿಕ್ ಕೊಟ್ಟರು. ಅದನ್ನು ಹಾಕಿ ಸೋಲ್ ಅಂಟಿಸಿ ಇಟ್ಟೆ. ನಾಳೆಗೆ ಸರಿಯಾದೀತು ಎಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದೆ.

೮.೩೦ ಗಂಟೆಗೆ ಊಟ. ಚಪಾತಿ, ಪಲ್ಯ, ಅನ್ನ ಸಾರು, ಸಾಂಬಾರು, ತಂಬ್ಳಿ, ಪಾಯಸ. ಊಟವಾಗಿ ಮನೆ ಎದುರು ಚಪ್ಪರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸೇರಬೇಕೆಂಬ ಅಪ್ಪಣೆಯಾಯಿತು. ಯಾರಿಗೂ ಅಂಥ ಉತ್ಸಾಹ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಉತ್ಸಾಹ ಇಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಸಮಯ ಸರಿದದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ ಎಂದು ಫತೇಖಾನ್(ಗಂಗೋತ್ರಿ ಘಟಕದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು) ಹೇಳಿದರು. ಅವರಂದಂತೆಯೇ ಆಯಿತು. ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಹಾಡು, ಜೋಕು ಒಬ್ಬರಲ್ಲ ಒಬ್ಬರು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ನಮ್ಮ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕವರಾದ (ಅಂದರೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು) ಅಪೂರ್ವ, ವಿಭಾ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ, ಜನಪದ ಗೀತೆ ಹಾಡಿ ‘ಒನ್ಸ್ ಮೋರ್’ ಎಂಬ ಚಪ್ಪಾಳೆಗಿಟ್ಟಿಸಿದರು. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ನಾಸಿಕದವರಿಗೆ ದೇಶಾಭಿಮಾನ ಬಹಳ. ಅವರು ಶಿವಾಜಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಾಡುಗಳನ್ನೆ ಹಾಡಿದರು. ಫತೇಖಾನ್‌ಸೊಗಸಾಗಿ ಭಾವಗೀತೆ ಹಾಡಿದರು. ಕೇಳುತ್ತ ಇದ್ದಂತೆ ಸಮಯ ೧೦.೩೦ ಗಂಟೆ ಆದದ್ದು ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅರೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಸಮಯವಾಯಿತೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಎಲ್ಲರ ಮೊಗದಲ್ಲೂ! ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಭಾಕೂಟ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಿದರು. ಕಷಾಯ ಕುಡಿಯುವವರು ಲೋಟ ತಂದು ಸಾಲಾಗಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಬಿಡದು ಈ ಗೊರಕೆಯ ಮಾಯೆ!
ನಿದ್ದೆ ಬಲು ಬೇಗ ಬಂದೀತೆಂದರೆ ಬಿಡದೀ ಗೊರಕೆಯ ಮಾಯೆ! ಗೊರಕೆಯ ವಿಧವಿಧ ಝೇಂಕಾರ ನಿದ್ದೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯೇ! ಹೊರಗೆ ಚಪ್ಪರದಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದವರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಒಳಗೆ ಮಲಗಿದವರ ವರೆಗೆ ಒಂದು ಕಡೆ ನಿಲ್ಲುವಾಗ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಸುರು! ಈ ಗೊರಕೆಯ ವಿಚಾರವೇ ಸೋಜಿಗ. ನಾವು ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ನಮಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ತಿಳಿಸಿದರಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು. ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯುವವರಿಗೆ ನೀವು ‘ಏನು ಗೊರಕೆ ನಿಮ್ಮದು’ ಎಂದರೆ ಇಲ್ಲಪ್ಪ ನಾನು ಗೊರಕೆ ಹೊಡೆಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ!

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »